Nurettin Sevim Şiirleri - Şair Nurettin ...

Güzel ülkemizde bakın ahvale.
Başımıza geldi büyük gaile.
Ne oldu da düştük, bizler bu hale?
Vatan belli değil yurt belli değil.

Biz Müslümanların nedir bu hali?

Her söze "ben" diye başlayan insan.
Ne gönül, ne vefa ne bilir derman.
Bir hata yapsa da hiç olmaz pişman.
Kendini beğenir o bencil insan.

Bencillik kalpleri buz ile örter.

Yıllardır beklerim gelemem Sana.
Bir davet beklerim "gel" desin bana.
Bilirim mücrimim, âsiyim ama.
Beni de yanına al Resulullah!

Yıllardır beklerim gelemiyorum.

BENİ KİM BİLECEK

Bir gün ecelim gelince, bu nefis elbet ölecek.
İmanla gidersem eğer ruhum o zaman gülecek.
Arzum; Rabbim kulum desin, kalanlar rahmetle ansın.
Lâkin ben sessiz yaşadım, beni kim nerden bilecek?

Haramlara bulaşmadan,
Helalinle yetineyim.
Gönlüme bir zenginlik ver,
Rahat rahat geçineyim.

Kendinden başka kimseye

Müezzinler minareden bağırdı.
Günde beş kez, kurtuluşa çağırdı.
Namaz kılmak bu kadar mı ağırdı?
Yoksa senin kulağın mı sağırdı.

Duymadın ezanı, kılmadın namaz.

Ben öğretmenim.
Güller açmış sınıfımda,
Güzel, nazik bir kelebek.
Konuyorum daldan dala.
Kanatlarım benek benek.

Babalar içten ağlar.
Babanızı üzmeyin.
İçinde volkan patlar.
Babanızı üzmeyin.

Baba evin direği.

Tövbe ettim yine işledim günah.
Dedi kodu, gıybet, yalan ve tamah.
Azgın nefsim benim olmadı iflah.
Yüce Rabbim bana da eyle felah.
Günahlarım çoktur, ne olur halım?
Gidecek kapım yok, affet Allah’ım!

BAHANE

Çalışmak ibadet dedik.
Ama çalışma uğruna.
Oruçlarımızı yedik,
Namazları erteledik.