Nurettin Sevim Şiirleri - Şair Nurettin ...

GURBET AKŞAMI

Sönerken yavaş yavaş güneşin ışıkları,
Karanlık kızaran ufku sarmakta.
Gölgeler kapladı sokakları.
Bir gül gibi güneşin rengi solmakta.

Ağlar gözüm, sızlar dişim.
Doğru gitmez hiçbir işim.
Ayrı kaldım yok kardeşim.
Yalnız kaldım gurbet elde.

Gece gündüz hep ağladım.

Herkes güler oynar hep bayram eder.
Gurbet elde boynu bükük garibim.
Benim de kalbimi bürür bir keder.
Gurbet elde boynu bükük garibim.

Sümbül gibi siyah saçım sökülür.

Ben bir bahtı karayım.
Gönül içre yarayım.
Burda kime varayım?
Yalnızım ben gurbette.

Ateşlerde kavruldum.

Sönerken yavaş yavaş güneşin ışıkları,
Bir gül gibi güneşin rengi solmakta.
Gölgeler kapladı sokakları,
Dağların ardından güneş batmakta.
Karanlık; kızaran ufku sarmakta.
Bir hüzün doldu kalbime.

GURBETTEYİM BEN

“Aşığın çektiği çileler, gamlar.”
Gözlerimden yaş yerine kan damlar.
Beni ancak “Mecnun” olanlar anlar.
Şu fani dünyada gurbetteyim ben.

GURBET YOLLARI

Köyümden ayrıldım gurbete gittim.
Gurbet yollarında yolculuk ettim.
Hasret ateşiyle eridim bittim.

Gururlanma insanoğlu, aslın hakir su değil mi?
Toprak olup gideceksin, akıbetin bu değil mi?

GURURLANMA İNSANOĞLU

Kibirlenme insanoğlu.
Yaradılışına bir bak.
Atamız topraktan geldi.
Neslimiz nutfe ve alak.

Bir acayip oldu yurdumun hâlı.
Kimselere artık güven kalmadı.
Bürokratı sahte YÖK diplomalı.
Kimselere artık güven kalmadı.

Ne evlada güven ne de çocuğa.