Nurettin Sevim Şiirleri - Şair Nurettin ...

Dostuna çok güvenme bir gün gelir el olur.
Dostlarının iyisi, dar günde belli olur.

Sır söyleme dostuna, o da söyler dostuna.
Güvenme hiç dostuna, saman koyar postuna.

Hatasız dost arayan elbette dostsuz kalır,
Yoldan kal, dosttan kalma. Can canın yoldaşıdır.

Dostluklar para ile alınıp ta satılmaz.
Dostluklar bozulursa rahat rahat yatılmaz.

Bu kadar tamahı, bu hırsı bırak.
Ölüm ensemizde bir nefes ırak.

İnsan bir nutfeden yaratılmışken.
Bu tamah, bu kibir, bu gurur neden?
Dünya bir yalan, her şey faniken.
Mal, servet peşinde koşturur neden?

BİZ OKULA GİDERKEN

Biz okula başlarken; babamız öğretmene.
Yaramazlık yapıp ta öğretmen dövse bile.

"Etleri senin olsun, kemiği benim."derdi.

Riyakarlık sarmış dört bir tarafı.
İnsanca yaşamak zor bu devirde.
İmanını ölçer, insan sarrafı.
İnsanca yaşamak zor bu devirde.

İman alır, satar bezirgan başı.

Mevki de, makam da, mal da hep yalan.
Yaşadığın kadar sen de oyalan.

Peşinden koşarken hevâ,hevesin.
Birden bitiverir en son nefesin.

BU DÜNYA FANİDİR KİMSEYE KALMAZ

İster Hükümdar ol, ister Padişah.
Bu dünya fanidir kimseye kalmaz.
İster bir Kral ol, istersen bir Şah.
Bu dünya fanidir kimseye kalmaz.

BU DÜNYA KİMSEYE KALMAZ

Tamahkâr olma arkadaş.
Bu dünya kimseye kalmaz.
Kalmaz.taş üstünde bir taş.
Bu dünya kimseye kalmaz.

BU DÜNYANIN HALİ BÖYLE

Kimi kutlar doğum günü.
Kimi yapar kır düğünü.
Bilmez kimin öldüğünü.
Bu dünyanın hâli böyle.