Ona çok ihtiyacımız olduğu halde;
elimizin altında bulunmaya çekinir nedense!
yaşamın bazı dilimlerinde;
bir uçurum altında
kollarını açarak bekler bizi mutluluk.
atlasak akıbetimiz belli değildir
BİZİ BULANA
Sonunda farkımıza vardık ki !
Anlaşılmazlıklar içinde boğulmak üzereyiz...
Rehberimiz olan
yüregin bile sesi kesilmiş...
El kol göz dudaklar ipeksi saçlar
ayaklar emanet bizim değildir
nedir bu büyüklük kalpler kırışlar
dile söz emanet bizim değildir
Onlar sen şakrak baharı müjdeleyerek,
Kanat çırparak
Tur atarlar gökyüzünde.
Hele bir düşsün soğuklar,
Görünmez bir gücü var ama,
zaman bizi değişime pek uğratmaz
biz ona ayak uydurmaya çalışırız
ister istemez..
Dirhemliyor canımı yokluk ve ayrılıklar,
Fena dokunuyor bana bu sonbaharda
Umudun o güzel yüzünü
Haziran güneşi gibi gösterip çekmeleri...
Sevinçleri hakeden değilmişim demek ki !
Hangi hatamın bedeli?
ne verdinki "ona "
ne alacaksın samimiyetle?
dilin hep aynı sözü söyledi durdu
kandırma kendini ve onu
çünkü bu seslenişte kalbinin desteği yoktu
o yüzdendi kulak ardı edilişin...
-
Uğur Şahin
Tüm Yorumlarkalemine sağlık
“Yere” mim olmadan “yâre” lam olmaz.
Görmemişken bile, yüreğim kaldıramaz.
Cemalini göreyim, cennetten de geçerim
O Kevser şarabını, sonsuza dek içerim.