Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Kalemimle biz,
Sebepsiz üzüslerini
Suclarini
Yüzüne vuramadik iste !
Kirmaya kiyamadik.

Onurun elinden alınamaz,; kaybetmedikçe:
uğraşların biryerlerde;
birilerini rahatsız etmeye başlamışsa
alınmamalı ıgnelemelerden:
aksine gülüp geçmeli;
cevherinin farkına varan ilk o olmuştu...

Zifiri karanlığı yırtarak geliyorsunuz
bize dogru son hızla.
ellerinizde meşaleyle severek
gözlerimizi,beynimizi,aydınlatmaya
ömrünüz pahasına olsada.
Bir yavru değil düşündüğünüz;

Vardiginda,
Kendi degerinin farkina
Göreceksin
Artik eskisi gibi
Cömertce sunamayacak
Acilarini, hayat sana..

Cömertliğinde bir sınırı var
Akıldan eksiltmemeli.

23:39 14.10.2016

haksız yere;
kalbimi kırdığında bile
senin safındaysam;
çöz bu bilmeceyi çözebilirsen.

Bakışlarının dilinden çözmüştüm;
yaşamın çözülemez bilmecesini.
"Nereden bilirdim ki?
boş bulunarak
bu sırrı açıklamanın cezasının
kalbimin uçurumdan aşağı iteklenmesi,

oysa bir kaç yağmur damlasıydı;
dudağına damlayan;
ve yaşama dair bir roman yazan.


16:15 08.02.2016

Bir rüzgar esmeli aniden uzaklardan,
Adi sani duyulmamis bir rüzgar
Usulca dokunmali omzumuza
Gercek bir dost eli gibi.

Ve, kulagimiza Bir müjde fisildamali

bir sancı dolaşır kanında;
sebebini ister
aşka geç kalmışlığın pişmanlığına say;
istersen tüm suçu
ona koşmaya dermanı azalan dizlerine yükle:
ama bu yürek varya;