Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Seytanin gözlerine bakmaktan,
Kendini alamiyorsun bu aralar
Tüm gücünle uzak dur
Kurtulur agir agir kacan ondan.
Kork yüksekten ucusundan ,
Ve,onun ates püsküren

Görmezden gelindiğini sananların,
tüm gözler üzerindedir aslında !
nerde yanlışlık varsa kuvvette orda gibi ,
gülecekmidir doğruların yüzü
sabrı zorladıkça ?

Gece serin gece güzel
gökyüzü mavi safir taşlı
oval devasa bir yüzük
yıldızlar süslenmiş yine
gözleri kamaştıran parlaklıklarıyla
görücüye çıkmışlar yalnızlara .

Şifa niyetine;
Peteğe bal dokuyan arılar;
Beslendikleri çiçeklerin hesabını vermezler.

19:09 11.11.2016

İnsanlar sığ görünen
aslında derin deredir :
dinleyip , anlamadan
paçaları ; sıvamamak gerek

Ne var ki
Bende sığdırırım,
Birkaç gülüş ardına gözyaşlarımı.
Ama öyle değil işte!
Gülerken ağladığın anlaşılıyor,
Öz gülmeyince...

O dağ gibi yüreğinin kuytusundan,
Banada bir yer ayır
Söz sana gıkim bile çıkmaz orda...
İstersen de, gün ışığımın önüne kalbini perdele
Yine de el açmam zindanından kurtulmaya dileğe..

Sıgınagımız kitaplardır ...
insanlardan kaçıp
yine insanlara sıgınıyoruz.

Susmaz Şiirler

Sığındığın gönül kapısı emniyetli mi?
Önce ona bakacaksın..

Sihirli dokunuşsun hayatıma.
Yıldızlı bir değnek var elinde;
aklımın ucuna dokununca;
pul pul dökülüyorum.
Kah çağlıyorum,berrak bir pınar gibi.
Kah susuyorum,içli bir feryat gibi