Nilgün Aras Şiirleri - Şair Nilgün Aras

Pencere' n
savaşçı bir sokağa bakıyor
Sokaktan
düzinelerce ölü' n geçiyor
Parlamento' n
ölülerini takip ediyor

Her sözcüğünü saklıyorum

İki atamdan biri çerçi
Doğuştan gelen haklarını satardı insana
Ben diğerine daha yakınım
Kavimlere kâhin olana

Kızıl
Acemi olamayacak kadar kırmızı

Eli silahlı bir bekçi durdurdu beni
Ve ben de durdurdum onu ölü gövdemle

Valiye göstermelik bir akşam açıyorum
Sahici bir kırmızıya bulaşıyorum kurnazca
Bayım, sizin İstanbul’unuz sökmez bu ağıtta
Hükümet konağından uzaktasınız

Ama iş yağmura dönünce

sonra bir bulutu yumrukluyorum dostça
acemilere gülünç gelecek. öfkem
yansız yangısız uçuyor börklü dağların
kör kızanların. uzak bodur ateşlerin üzerinden
öfkesini denize yanar bırakmış. daha savaşçı biri

uyuyor sakin sular belki sadece dalgın
ben ona bağlanıyorum, gecenin kopardığı halata
ince bir şafak düşüyor

ne güneş turunç bugün, ne her şey senin yüzün
bütün kuşlar hırpani bütün ağaçlar evsiz

Havalandı bilmediğim dağlardan
Kondu yüreğime ateş kuşları
O bir akıştır geçer diyorlar
Neden kuş kanadında tütüyor zaman
Ne ileri gider ne geri kalır
Hep aynı yangına

günaydın, selamladığın ağaçların başı çoktan kesik diyorlar
bakışmaları bile yeminli değil çoktan bu yana
çoktan bu yana ben tamamlıyormuşum canlı canlı gülüşlerini
aklımda ve gerçekten de bir tuhaflık varmış
senin beni beslemende Ephedra
ben bir kara hayvanıyım

bir yenilikmiş gibi ölüyorsun
hiçbir şey değişmiyor aramızda

yere diz çöküyorum
işe yaramıyor durup dururken
ayakkabılarımın bağını çözmek

her sokaktan dönüşte eve kayıtsızca
çıkarmıyorsun ayakkabılarını bilgece
söküyorsun kil tabletlerin çivi yazılarını

bir başka bilge yalnız, mutlaka düşünceli
görünen bir sözyüz bırakmıştır kaldırımlara