Nilgün Aras Şiirleri - Şair Nilgün Aras

Yarı yutulmuş bir kız buldular ölü bir anakondanın ağzında
İtiraz etme anakondacığım sen tam bir ölüsün
Değilsen kız neden bu kadar başarılı yarım kalmakta

Kuşlar arası ilişkiler okuyor, işsiz bir delikanlı meydanda
Yağmurlarım, beni cepheye sürün yağmurlarım

haklarından söz ettiğinde
devrilmeden duracağı üzerinde
bir kelimeden söz ediyordu heykel, küçük yapılı bir kelime

küçük yapılı bir kelime evreni genişletebilir içinde
ve bu da ayrılık demek gökadalar uzaklaşır gitgide

bir kadın aya tek başına çıkmaz
bir kadın yeryüzüne doğru ulumaz
gel zaman git zaman

zamanla her zaman korktum
gerçek hikayemi anlatmaktan

kuşları ve yoksulları
aynı ince fikre dizeceksin
çok hafif rüzgar sarsacak fikrini
eyvah düşecekler diye irkileceksin

içli bir adam sevgilin

ömrüm bir sürgünsün kendi krallığında
hileli bir oyundasın anlıyorsun
dalgınsın
dalgınlığın her şeyin farkında

yorgunsun kapanıyor gözlerin

bu akşam ben
onarmayacağım insanoğlunu
gidiyorum içinde ne varsa kırık
bin başka evren çağırıyor

çımacının işi vapur bağlamak

babama dudak ısırtacak
sövgüsün inancım değerlisin
söylesem ayıplayacak öğretmenim
annem sokağa salmayacak beni

ağır şakaların var, aklı sürüye gizlersin

adam çok yaşlı
trenler çok sabırsız
istasyondaki bank da istemez haliyle
raylar alıyor kar altında
iki mavi fener sanıp gözlerini

akşamları suya iniyoruz güneşle
hiç şüphe yok iki güzel ceylanız
boynumuz ne kadar ince
biz göle eğildiğimiz zaman

biz göle eğildiğimiz zaman

uzanmış sana veriyordum ki zamanı
son anda anladım aslında benimdir
asıldım fakat çok geç tutamıyorum
o artık ikimizin arasında
yükselen bir adam ağacı