Gece yarısı
Yıldızları seyrederken
Bir yıldız kaydı yüreğimden
Düştü avuçlarıma
Paramparça…
Ömür sahnemde
Bitti tüm replikler
Doldu saniyeler
İndi artık Perde
Şimdi sıra bende
Bir varmış bir yokmuş…
Bir ülkede isimleri lazım değil
Bir kadın ve bir erkek varmış…
Biri ülkenin bir ucundaki büyük bir şehirde
Diğeri ise yaşarmış uzaklardaki bir kentte.
Kader bu ya.Bir gün
Denizle ayın kucaklaştığı saatlerde
Issız sahilde…
Yıldızlar dalgalarla oynaşırken
Gün artığı sıcak kumların üzerinde
Ayakları çıplak ,bir kadın yürüyordu
Yıldızlar saçlarına düşmüştü sanki.
“ Bir gün belki ” ile başlar
Yeni umutlar, umarsız hayaller
Her nedense “yarın olsun” diyemeyiz
Hep o “ bir gün” gelsin isteriz
Umutlar , kağıttan kuleler gibidir
Biri varmış…
Sevi ülkesinde mutluluk dilenen,
Yalnızlığın kör karanlığında
Güneşi bekleyen…
Beklentisiz dost dileyen…
Dünyaya açılan penceremden
Kendimi
Seyrediyorum...
Vedaları hiç sevmem
Gözyaşlarını da
Loş bir odada
Aynanın karşısında bir kadın
Sessiz ,yalnız ve bitkin
Seyrediyordu aynadaki aksini .
Sanki ilk defa görüyordu kendini
Bir müddet baktıktan sonra
Ağlamak,gülmek..
İnsana mahsus iki davranış.
Ağlarız,güleriz;
zaman geçer üzerinden
ağladığımız,güldüğümüz her şeyi unutur gideriz.
Unutamadıklarımız ise kaybettiklerimizdir.
Bazı insanlar var ki
Kendilerini dev aynasında görürler
İki kitap okuyup,iki kelime ezberleyince
Entel olduklarını sanırlar kendilerince
Bir de etraflarına toplanınca birkaç zenne
Artık değmeyin keyiflerine…




-
Osman Ertan
-
Nurten Orhanel
Tüm YorumlarDuygulu şiirleriniz ..duygulandrıyor...kelimeler dogru yere geldiginde ..tebrikler
canım arkadaşım şiirlerini okudum hepsi çok güzel ve duygu dolu ama artık şu ölüm temasını satırlarından ve yaşamından artık silsen diyorum ve seni öpüyorum nurten