Bir gece yarısı
Hayatımın ıssız kıyısında
Yakamoz misali
Kanayan gözyaşlarımla
Bedensiz kalan ruhum
Umarsızca izler yıkılışını
Eylül ayında
Bir gece ansızın
Uzanmak isterim denizin karanlık koynuna
Umarsızca sarılarak Dalgalara
Uyumak isterim son defa
Köhnemiş hayat kütüphanemin
Tozlu raflarına mahkum cefakâr dostlarım…
D/ipsiz kuyu anılarım,
Günden güne solan umutlarım,
Yarım kalan yoksul hayallerim
Acımasız duygu rüzgarlarıyla savrulan
Köhne Ömür teknemle Hayat okyanusunda
Ters mevsimler yaşadım sığındığım her limanda
Ekvator sıcağıyla kavrulan yüreğim
Iceberglerin kucaklamasıyla paramparça.
Gökyüzünde bir bulut ,
Umutsuz gözlerde bir damla umut
Olmak isterdim
Bir zamanlar…
İnanırdım .
Hatırla...
Hep Sen bana,
Ölmek istersen eğer
Musalla’n olur gözlerim
Seni…
Bu sabah
Bir mektup yazdım
Yıllar öncesine.
Sitem mi yoksa özlem
Mektubu mu desem
Sormak istedim kendime
Sözler.,
Gözyaşlarıdır yüreğin
Dudaklardan dökülen
Hallere tercüman olmaktan
Yorulmuştur kelimeler
Tesadüfen tanıştılar
Tesadüfen konuştular
Tesadüfler birbirini
Kovaladı sürekli
Arkadaş , dost oldular
Ya da olduklarını
Sen,
…..Ben ,
…….O…
Kısaca bizler…
Kimiz , neyiz , neciyiz.
Şu kapkaranlık evrende.




-
Osman Ertan
-
Nurten Orhanel
Tüm YorumlarDuygulu şiirleriniz ..duygulandrıyor...kelimeler dogru yere geldiginde ..tebrikler
canım arkadaşım şiirlerini okudum hepsi çok güzel ve duygu dolu ama artık şu ölüm temasını satırlarından ve yaşamından artık silsen diyorum ve seni öpüyorum nurten