Nilgün Akçay Şiirleri - Şair Nilgün Akçay

Dün akşam
Bir kadın gördüm
Gözleri güneş karası.
Tanıyamadım.
“Kimsin “ dedim.
Dedi ki “Ben.. Senim.”

Dün gece
Umut penceremden
Yıldızsız gökyüzümü seyrederken
Bir ses duydum gaipten

Dedi ki “Ey ENA..!”

Bir daha
Yenilmemek için
Umarsız umutsuzluklara.
Kalbime
….Dilime
……..Elime

Maskeli insanlarla dolu sokaklar
Kimi gülüyor, kimi haykırıyor
Kimileri de içinden konuşuyor
Yüzlerde şaşkın ifadeler
Gözlerde korkulu şüpheler.

Yıllar boyu
Her gün dönümünde
Kendi kendime
Sessizce sorduğum soru
Bir gün ani/den
Yazıldı gözlerime…

Dokunamadığım
Dokunamayacağım
……………………….Hayalim.

Söylenmesi en imkânsız kelimem
Yazılması en zor cümlem.

Kış bekleyen hazan yaprakları gibi
bir yığın sararmış fotoğraf
Geçmiş zamandan savrulan Anıları
Toplar birer birer…

Akşam , isyan eder yaklaşan geceye
Tüm asi duyguların üstünü örterek.
Uzaklarda bir guguk kuşu çığlık çığlığa
Terk edilmişliğini haykırmakta.

Eski sokak lambasının altında

Her İnsanın ruhunun
Anılar bahçesinde
Oynayan
Küçük bir çocuk
Vardır.
Ne zaman ki

Ey şairlerin şairi ,Büyük usta
Beni duyuyor musun
Bilmem ama …
Sen gittikten sonra
Bu köhne dünyada
Hiç değişen bir şey yok