Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Onca lâğım faresi kemiriyor ruhumu
Süsleyip sunduğunuz ideal hayat bu mu?

Mâziye işlenmiş silik hülyalar
Destanlaşan bir aşkın kırıntılarıdır
Hazanda dökülen sarı yapraklar
Mecâlimi çalan hüzünlü aşkın melâlidir.

Günler geçer,ömür biter
Zamanın binbir rengi var


Galaksiler parçalanır
Ateşi dünyayı yakar

Doyumsuz muhabbetin gönülde yâr gibidir
Karakış ortasında yüzün bahar gibidir

Karanlıkları deler geçer aşkın hançeri
Suretin gül bahçesi bembeyaz kar gibidir

Eylül, ekim, kasım derken seni ne de çok özledik
Gözümüz kaldı göklerde hep yollarını gözledik

O kar beyaz yüreğinle barışa türküler söyle
Kalmaz gönlümüzde tasa, hayat bayram olur böyle

I.

Geçmişin aynasında uyur da hatıralar
Sirkeci’de hasret dayanır yürek kapılarına
Bir gece mavisinde çalar kampana birden
Gider İstanbul deniz aşırı suların ötesine

İnsanoğlu gücünü maneviyattan alır
Sevgi çıksa sineden hayvanî yönü kalır

Kays’tım,Mecnûn eyledi yüreğimin sahibi
Hiç tanımazmış gibi uzaktan bakıp gitti.
Göz kırpmadan bağladı darağacına ipi
Büyüttüğü sevdanın pimini çekip gitti

Mevsimlerden sonbahar,vakit bir akşamüstü

Küllerinden doğacak özgürlük! ...
Bak işte buraya yazıyorum…
Dünyanın efendileri dize gelecek bir gün
Mazlumların gözyaşlarında boğulacak zalimler
Özgürlük türküleri yankılanacak gök kubbeden
Zifiri karanlıklar sabahların aydınlığına karışacak

Derdim saadetimdir,bal eyledim çileyi
Ömür sayfalarımdan siliverdim hileyi