Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Uzak limanların yalnız çocuğu! ...
Sür gemini hayâl âlemlerine
Tâ ebedî cennete kadar…

Göçmen kuşlara benden selâm yolla
Git ardına bakmadan dipsiz okyanuslara! …

Çile nöbetleriyle büyüttük sevdamızı
Göklere yolcu ettik ateşin nidamızı

Hasret katarlarıyla her dem umut taşıdık
Zemherilerde yandık, yaz ortası üşüdük

Bâkî sandık bu dünyayı
Heder ettik günü,ayı
Koskoca ömrümüz zâyi

Her geçen gün bitiyoruz
İşte geldik gidiyoruz

Ruhunun kilidini kır ki pasını döksün
Hissiyat kanatlansın,beklenen şafak söksün.

Sis çöktü, bulut indi dağların başlarına
Engel olmak ne mümkün yürek gözyaşlarına

Nazar eylerken değdi, bulutlara bakışın
Görülmeye değerdi yüreklere akışın

KALEM

Amele zorlamadı kaderi yazan kalem
Bir nefese tutunan sırlı yoldur bu âlem

ÖKSÜZ MİNARELER

Türk dünyası perişan, minareler öksüzdür
Bizi bu hâle koyan birkaç asi, köksüzdür

sırlı bakışlarına gömüldü hatıralar
gölgem eridi aydınlığında
sen ki annemdin, içimde yaşattığım
cenneti taşırdın ayaklarının altında
dünü resmederdin alnındaki derin çizgilerde
ayağıma değen taşlar,

Şâirler çeşmesinin kurudu olukları
Söz pınarı akmıyor,kesildi solukları

I.

Sular geçmişin gölgesinde emzirir vapurları
İskeleler sırlarını bölüşür kayıklarla
Güvercinler öper Süleymaniye’de yankılanan ezanı
Ay doğar İstanbul’un üstüne aydan arı