Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

A.

Vurgun yemiş baharlar gibiyim şimdi…
Sensizliğin şafağında kırağı çalmış duygularımı
Doğunun ve doğrunun yalnızlığında arıyorum yitik arzularımı
Geceden kalma bir ayaz üşütüyor iliklerimi

Yüreğin merkezine cemre düştüğü zaman
Bir kez olsun mâziye bakar mısın ay yüzlüm?
Elimde kırmızı gül senden dilerken aman
Nemrut’un ateşinde yakar mısın ay yüzlüm?

Sımsıkı bağlanmışım saçlarının teline

Zordur fikir sancısı,ateşi ruhu sarar
İçi karanlık olan güneşte kusur arar

Yıkıldı kökünden sevgi çınarı
Gönülde açmıyor umut çiçeği
Boşa akıyorken hayat pınarı
Manzara ortada gör geleceği
Yıkıldı kökünden sevgi çınarı

Kadının sakladığı en büyük sır yaşıdır
Kocaya çetin ceviz,ana sabır taşıdır

Mavera ikliminde sırça saraylar kurdum
Gökyüzünden hilâli tepesine kondurdum

Asıl sermaye sevgi,sözleri banın aşka
Ömrü nurla yoğurun,hayat olsun bambaşka

Neden telâştasınız,sessiz kalabalıklar? ...
Unutmak çare değil,ölüm sizi de yoklar! ...

Binalar yükselirken insanlar alçalıyor
Şaşkın ördek misali ters taraftan dalıyor

Çılgın kalabalıklar beynime sıkar zehir
Dağlara çıkacağım,boğuyor beni şehir