Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Yıkıldı kökünden sevgi çınarı
Gönülde açmıyor umut çiçeği
Boşa akıyorken hayat pınarı
Manzara ortada gör geleceği
Yıkıldı kökünden sevgi çınarı

Garbın âfâkı puslu, kıbledir mübarek yön
Mâziden al gücünü,titre ve kendine dön! ...

İnce yapraklarıyla süsler bahçeyi, bağı
Kalbimizin dostudur, şifadır zeytinyağı

Hayatın iksiridir, kutsal zeytin ağacı
Devadır tüm dertlere, sofraların baş tacı

Fethin sembolü suskun, yanar kutlu dilekler
Susturulmuş mabede matem tutar melekler

Ezanlar okununca utancından büzülür
Alem boynunu büker, gözyaşları süzülür

Her öksüz çocuğun gözyaşında âhım var benim! ...
Suskunluklar öfke ve nefreti çağıran davetiyedir
Ateş denizlerinde karaya vurmuş insanlık…
Beyaz adamın homurtularında çarmıha gerilmişiz
Ölüm kurtuluş olmuş, olmakla olmamanın kavşağında
Terazinin bir kefesi yere, bir kefesi göğe değmiş

Değmesin kirli nazar senin güzel yüzüne
Hayatta bütün renkler hoş görünsün gözüne
Cümle asil duygular yuva yapsın özüne

Yarınlara selamsın, göğümde güneş sensin
Buz tutmuş gönüllerde korlaşan ateş sensin

Miski amber kokar elin
Hakikati söyler dilin
Gönüllerde açar gülün
Anneler hep mutlu olsun
Annem günün kutlu olsun

Sözü bir hamur bilip elinde yoğurmuştu
Şiire hizmet için vakfetmişti kendini
Dakikalar gün olup yılları doğurmuştu
Damla damla çoğalıp çiğnemişti bendini

Esentepe ufkundan doğan bir güneşti O

Minareler semaya açılmış hançer gibi
Hapsettim yüreğime sevgini bir er gibi

Tutuşan gönüllere bahçesinden gül verdi
Bağrında yaşayanlar bu şehre gönül verdi

Bu şehirde açtım gözlerimi, bu şehir açtı gözlerimi
Kırkikindi yağmurlarıyla yıkadık tenimizi
Arındık seninle, mavinin kuytusunda
Sevgimizi tenhalarda büyüttük
Saçlarımızı deniz suyuyla yıkayıp rüzgârla tarardık
Ayışığında umut dererdik yarınlarımız için