Nihal Mirdoğan Şiirleri - Şair Nihal Mir ...

N-ankörlük, beşerlerin hamuruna pek alışkın.
A-mma, nezâketine ,nankör olmayasın aslâ.
N-ankörlük,edeblerin kıymetlerini bilmeden,
K-udretsizliğe tâlip olup,dilin kibrine düşerek,
Ö-yle ki dünyasına, ablak ,iki yüzlü mösyö
R-üzgârına kapılan akılı ,dahil etmiştir.

Benim derdimi yürek, nasıl saklar berzâha
Bu gönül, bilemem ki,neler eyler sabaha

Bedendeki yırtıklar feryâdla inlemekte

Mehmet Âkif Ersoy'u bir güzel methedeyim
Milletin derdi ile Âsım'ın neslindeyim

Âkif ki; Kur'anî bir nefes,koca bir Millet
Âkif ki; Alsancağın kanında bir fazilet

Bir ben miyim ayakta,bir ben mi uyumadım
Bir dervişin âhı mı, beni alıp götüren
Derviş âhı duyulur derler ,ben duyamadım
Neydi,sessiz ve harfsiz beni salıp götüren

Neydi...Bir geliş varken tam da üstüme doğru

Yıllar var ki,gönlüm şahikasına
Dokunmadın bile, yüzüm gülmüyor
Bakın dedim kalbim patikasına
Bakınmadın bile, aklım almıyor
...Olmuyor yâr, ama böyle olmuyor

Tâ, şurdaki soylu ağrı da nedir
Çözün bunu, belki bilinmez değil
Bilinmez değilse bu kahır nedir
Kahr küfesi belki delinmez değil

Delinmez değilse, sırtıma sorun

Gönlümde tâ ezelden,sen sen diye sevinen
Muhabbeti serpeyim gönlüne azar azar
Her tutam arasında sözden şiire dönen
Şu cemâlimin dili ,şâd olur seni yazar
...İmrenerek bakıp da,ne olur etme nazar

Ulu denizleri severim
bir cellat gibi
kâh azgın büyüklüğü boğsun
kâh bulanık sularda saysın beni
isterse
kan ağlayan acılar damla damla yağsın beni

Şunun,bunun, elin oğlu
Huzur bozar, bir iş gibi
Uluorta her hinoğlu
Dolaşır bak ibiş gibi

N'oldu deme balam,nereye sorma !
Oğuz'dan Kayı'ya varmak istedim
Sularımdan mavi rengi çaldılar
Hazar kıyısını görmek istedim