Nihal Mirdoğan Şiirleri - Şair Nihal Mir ...

Sessiz bir denizdi...öğle zamanı
Bugün yaptığım naz dedi bana
Yükselttim başımı,dağın dumanı
Sislere sefer et,gez dedi bana

Kaygıyı izlerken yıllar boyunca
Omzuma dayanan şiir ağladı
Her gün kubbelerden selâ duyunca
Şehit anasına yürek dağladı

Bir derinlik sarsın destan içinden
Kuşlar çıkagelsin dağ ötesinden
Masivayı yarsın mestan içinden
Düşler çıkagelsin bağ ötesinden

Dökülsün irice zemin üzeri

Cümlem fedâ ise Türkçe sözüme
Bir sevda yolunda saza düşmüşüm
Çoban kavalından, bir bak özüme
......Gönlümün diliyle töze düşmüşüm
......Yürek bacasından köze düşmüşüm

Nûrunla aydınlat, yanımda ol Râb
Her kör bakan gözün miline düştüm
Apaçık , ruhumda kanımda ol Râb
Kızgın demirlerin yoluna düştüm

Yoldaki akıllar, karmakarışık

Saatin sarkacının sağdan sallanan kolu
Zamanı dolaşırken, soldan düştüm geceye
Sola koşuşturunca tutmadı vâktin eli
Kale gibi örülü yoldan düştüm geceye

Taş duvarın üstüme üstüme geldiği ân

Saatin sarkacının sağdan sallanan kolu
Zamanı dolaşırken, soldan düştüm geceye
Sola koşuşturunca tutmadı vâktin eli
Kale gibi örülü yoldan düştüm geceye

Bir ülkünün izini çizerken kutlu kalem
Acun başına göçer, konuşmazsan Gülnihâl
N'ola deme...bin kahır,peşinde binbir ünlem !
Eğer Türk'çü aklına danışmazsan Gülnihâl

Otağına kan getir, toparla ahaliyi

Yollar boyunca düşünen yanım
Nedense zirveye takılır, bir bir...
Puslu dumanına ben ki mihmânım
Başımda bulutlar bükülür, bir bir...

DÜŞÜNSÜN

Zevk veren her yanışta yeniden doğuş nedir
Binlerce pervaneyi sezenler de düşünsün
Gönle oturmak için, hayra sererken sedir
Aşka bağdaş kurmaktan bezenler de düşünsün