Şair yüreği; Memleket gibidir
Taşın toprağın derdiyle dertlenir
Mağma öfkesiyle doğrulur
Alev alev ateş püskürür
Söğüdü beslerken ırmağın kolu
Yeşildi, meşeyle,çamların yolu
Ama hepsi birden 'koru' gibiydi
Ormanı, fidanı ve Anadolu !
Bilge mi,aksakal mı,aşık mıydı,ârif mi
Çok söz var amma hepsi birden 'soru' gibidir
'Lisan-ı tarife'de tanım mıydı,târif mi
Çok söz var amma hepsi birden 'biri' gibidir
Şu ömrümün alnına kurulan çatılarında
Biçimsiz tasaların zihni koşar yâ...aman hâ!
Bazı geliş gidişler saklanır kuytularında
Tavan arasında bin hüzün coşar yâ ...aman hâ!
Mertliğe soy diyen, boy diyen yazgın
Meydana er gerek diyorsa, kalkın !
Al bayrak mı üzgün, hilâl mi süzgün
Şu özüme düşeli vazgeçmem senden
Yüreğimi kaz da kür beni şiir
Yelkovan,akreple al beni benden
İçimdeki tözde kur beni şiir
Kendimle var olmak,kendimde kalmak
Gevherler damlarken aşk katresinden
Ağular içenler kimdi anladım
Hem anladım hem de duydum sesinden
Çün, sözler çiğ idi, hamdı anladım
Hışm ile bağrıma vurdum ansızın;
Turnalar çığrışıp,geçti üstümden
Uçarken, kondular durgun sulara
Hemişe lütfûnu yaşattı bana
Süzüldü müptelâ derdim, ansızın;
Arz-ı hâlim dedim, başladım söze
Şükr'olsun, bugüne geldim yârenler
Turan ateşiyle sineden saza
Çalan tezeneyi bildim yârenler
-
Hasan Sancak
Tüm YorumlarHOCAM SİTEMİZ KAYIP OLDU...