Nihal Mirdoğan Şiirleri - Şair Nihal Mir ...

Ben şiirlerden düştüm bin kelâmlı edâyla
Sevdanı sakın bana sarıp beni çağırma
Mecnunun yüreğinden kuşandığın sedâyla
Çölümü dilim dilim yarıp beni çağırma

Hışm ile bağrıma vurdum ansızın
Turnalar çığrışıp,geçti üstümden
Uçarken, kondular durgun sulara
Hemişe lütfûnu yaşattı bana

İster sevda deyin ister yokuşu
Yanıyorum çölde kor olmuş gibi
Yola gazel döken Leyla'nın kuşu
Sanıyorum çölde sır olmuş gibi

Kaf dağı ötesi aşk yollarına

Eskiye ait ne kadar söz varsa
Toparlayıp atsan kiri geceye
Ay şulesi kadar parlak söz yârsa
Dönsün Mevlâna'nın turu geceye

İlmini yaparsan sermaye canın

Kim hainlik yaparsa Türk'ün mert bayrağına
Kim karşı çıkar ise Türk'ün Alp buyruğuna

Kim ki gülizârları dermişse bahar dolsun
Türk düşmanı Allah'tan önce, bizlerden bulsun !

Orhun'dan Tuna'ya ecdâd izine
Yolcu değil isen, yollar affetmez
Meselâ,Göktürk'ün yabgusu kimdir
Bunu bilmez isen,yıllar affetmez

'Bastığın yer yurt olur ',hatırla kurt balası
Zulüm yapanın canı çıkası , kahrolası !

Göğü çadır, güneşi tuğ yapanların ‬oğlu !
Çiçekler büyüyecek hem de göklere doğru

Her gecenin sancısı kıvranırken içimde
İki soluk arası gelip giden biriyim
Yüreğin vuruşunu saklayamam saçımda
Tâ tellerin dibini ters yüz eden biriyim

Her gecenin sancısı kıvranırken içimde
İki soluk arası gelip giden biriyim
Yüreğin vuruşunu saklayamam saçımda
Tâ tellerin dibini ters yüz eden biriyim

Saçım başım dağınık,tam karşımda taş duvar

Her bakışım, Hüdâ'nın tam da eşiğindeyken
Çırpınan münzevi bir damla akar yanaktan
Dualar sonrasında, göğün beşiğindeyken
Şühedâlar sallanır ay yıldızlı konaktan