Neylersin Şiiri - Bahtiyar Cm

Bahtiyar Cm
114

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Neylersin

Bugün de akşam oldu.

Yine aynı masanın başına oturdum.

Masada,Senin hiç dokunmadığın o bardak.

İçinde soğumuş zamanın tortusu.

Oysa aklımda,Çocukken koştuğumuz hayaller vardı.

Neylersin.

Dizlerimizin kanamasına aldırmadanRüzgârı yutacaktık.

Gecenin zifiri örtüsünü yırtıp,Güneşin ellerine dokunacaktık.

Hayat,Kendi düşümüzün içindeBizi usulca kaybedecekti.

Avucumdaki nasırla dokunacaktım dünyana.

Yorulmuş,Kırılmış,Emek kokan ellerimle.

Senin cehennem dediğin yangınaSu değil,Ömrümü taşıyacaktım.

Neylersin.

Ağzımda küfrün tadı,İçimde bir derviş sabrıyla bekledim.

Yanmak değil,Senin yangınındaKüle dönmekti niyetim.

Yokluğun adınıKısmet koyupKapımıza asmışlar.

Ömrüme çıkan bütün yollarıDuvar etmişler.

Ben o duvarlaraYumruklarımı değil,En güzel sözlerimi vurdum.

Bir taş bile yerinden oynamadı.

Neylersin.

İnsan,Gidecek yolu kalmayınca,Olduğu yerde derinleşiyor.

Toprağa değil,Kendi içine kazıyor mezarını.

ŞimdiBir bir kırıyorum kadehleri.

İçinde senin hayalin titreyen ne varsa.

Adını taşıyan bütün satırlarıGeceye bırakıyorum.

Ciğerimdeki boşluğuSessizce seyrediyorum.

Artık,Kendi kuyumda boğulurkenBir el beklemiyorum.

Hani derler ya,Her kuyunun bir dibi vardır.

Ben,Kendi dibimdeKendimi buldum.

SırtımdaBin yıllık bir yorgunluk.

GözlerimdeSönmeye yüz tutmuş bir kandil.

ArtıkNe kuyu kaldı bende,Ne de sığınacak bir liman.

Hangi kıyıya varsam,Deniz çoktan çekilmişti.

Şimdi,Bu enkazın ortasında,Elimde son bir kibrit.

Seni değil,

Sende bıraktığımSon hatırayı yakıyorum.

Neylersin.

Bazı yangınlarSönmek için değil,

İnsanı yeniden kurmak için yanar.

ArtıkNeylersin demiyorum.

ÇünküSenin neylediğini gördüm.

ÖmrümünEn aydınlık sokağınıTek cümleyle kararttın.

Hepsini topladım.

Sessizliğine gömdüm.

Yüreğimi,En karanlık güne bıraktım.

Bundan sonraHangi bahar gelirse gelsin,

Benim toprağımdaSenin adınlaHiçbir çiçek açmayacak.

İnsan,Bir kez tam ortasından kırıldı mı,

Hiçbir yaraEski yerini bulmuyor.

Gözlerin,Artık yabancı bir liman.

Gölgen,Hiç yürümediğim bir yol.

Söndürdüm bütün ışıkları.

Kapattım bütün kapıları.

Şimdi git.

Nerede kaybolursan kaybol.

Ben artık,Senin olmadığınO büyük boşluğunTa kendisiyim.

Neylersin.

Bahtiyar Cm
Kayıt Tarihi : 31.07.2026 23:06:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bazı acılar anlatıldıkça hafiflemez, insanın içine kök salar. Bu şiir, geri dönmeyeceğini bildiği birinin ardından, hayata değil sadece kendine Neylersin diyebilen bir yüreğin sessiz hikâyesidir. Bahtiyar

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!