Nevzat Özkan Şiirleri - Şair Nevzat Özkan

son, karanlık
ya sonsuzluk.
her son,
bir sonsuzluk mu?
yoksa aydınlık mı
her sonun karanlığı?

kötü bir resim asmak
her zaman
çok daha iyidir
duvarı bomboş bırakmaktan..
her gün
yeni

kuşlarla birlikte,
kanatlanıp
uçuyor ruhlarımız.
meğerse
kuşlar kadar yalnız
kuşlar kadar yalanmışız.

buyurun,
hoş geldiniz
ikinci sınıftır asırlık otelimiz.
gıcırdayan karyolalardan birine uzanıp
keyfinize bakınız..
göz kapaklarınızı kapatıp

sela sesi geliyor
arka bahçeye.
masanın altında
örümcek ağına yakalanmış
kurumuş bir yaprak.
ha düştü

çok uzaktaydı insanlar
belki de çok yakın.
beyaz vapur,
yavaş yavaş yanaştı iskeleye,
ben binmeyeceğim.
sen de binme sakın.