Nevzat Özkan Şiirleri - Şair Nevzat Özkan

damlacıktı
büyüdü.
damla
damla gelişti
göl oldu.
büyüdüğünü unuttum.

gölge gibidir
gerçek dost.
ağlar
güler
düşer
kalkar seninle.

gün batar,
siyah örtü
sarmalar ortalığı.
sonra ay.....
ve rüzgar
okşar ağaçları.

gelip geçiyor yanı başımızdan.
tutmak,sarılmak
istiyoruz.
tutamıyor,
sarılamıyoruz.
sadece izliyoruz

bebektim,
mum ışığı kadar titrek.
bebekti,
mum ışığı kadar narin.
delikanlı oldum,
bir o yana

karışık ve uzun yollar
molalı molasız.
ayrılık var
üç vakte kadar.
yolculuk
yeşilden sonsuzluğa şimdi

avuçlarımda
iki taş,
zamanın yavaşladığı mekanlardan.
biri
Sarozun serin,
diğeri Bozca adanın

zaman
hep ileri
hep ileri gidiyor.
geride,
sadece olanlar.
zaman kalmıyor

Trabzon hurmalarını
okşayarak topladım.
soyulacak sertlikte idi hepsi.
öpüp koklayarak
teker tekler soydum,
elma soyar gibi..

neşe baharsa,
içindedir güzün.
yemyeşil bahçede
hazandır hüzün...