Nevzat Özkan Şiirleri - Şair Nevzat Özkan

gün
bugün.
ve o ilk çığlık
aylardır beklenen .
büyük beyaz güvercinin kucağında
huzur içinde uyuyor

bir resim,
bir heykel,
parmak izinle
terinin buluştuğu
bir görsel,
duygularınla yoğrulmuş

esen rüzgarlarla
sürükleniyor,
dünyayı kuşbakışı izliyorum.
gördükçe kötüleri
kötülükleri ,
rengimi değiştirip

yıllardır giymediğim
yakaları aşınmış
düğmeleri kopuk
portakal renkli
gömleğimi giyeceğim.
hiç gitmediğim

saatler geçmez
geceler uzun olur.
hele,
bir de
kimsesissen,
gidişin de

çatalın ucundaydı,
kıymalı Çengelköy kol böreği.
açıkgöz cılız bir martı,
aniden böreğe pike yaptı
belki de çok açtı.
böreği kapıp kaçtı.

önce
şarabın kırmızısı alevlenir
yakar..
sonra
rakının beyazı perdeler gözlerimi.
kalan ömrüm

Çengelköy'de,
asırlık çınar
iki adam boyu yukarıda
iki kola ayrılır.
biri solda çatallaşır
diğeri sağda..

dostlarla
şarap içtim
Çırağan'da.
çıra oldum
tutuştum,
sonunda

bıçkın bir tren geçti
yanibasimdan.
çakırķeyiftim
kaçırdım.
diğerinin
son vagonuna