Narın en kor halini gül bahçesine çeviren nurum;
Kül olacağımı bilip de pervane gibi süzülen ruhum.
Kıblemın yönünü çizen en mukaddes pusulam;
Gözyaşımın damlasında saklı kalan duazadem.
Gözlerimin ferini söndüren ama ümidimi diri tutan bekleyişim;
Kuyuların dibinden arş-ı alâya yükselen feryadım.
Akılla vedalaşıp deli divane olunan o büyük letafet;
Çöllerde kum, rüzgârda savrulan sessiz âhım.
Ne olursan ol yine gel diyen o sonsuz merhamet;
Eşiğinde secdeye kapanıp nefsimi hiçe sayan misafirim.
Geldim işte rahmet kapına aşkı beşerden öteye,
O sonsuz sahibine bağlayan ibadetim... Nerelerdesin ?
Kayıt Tarihi : 23.07.2026 07:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!