© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
" Aklım mı ?
O yüzsüz bir misafir...
Hep sende kalıyor..."
Süreyya
" İyi insanlar birgün muhakkak hatırlanır..."
Bir varmış, bir yokmuş...
Bir kör, bir sağır varmış
" MasaL bu ya...
kör sağıra aşık...
Hüzün aşkın neresinde mi...
Körün hergün sağıra gitme kal demesinde..."
" Aşk biter
Sevgi biter
Dostluk biter
Silik bir yazı olur anılar kilitli hayat defterinde, "
" Güneş gibiyim...
Korkmuyorum batmaktan
Yılmıyorum doğmaktan.."
" Söylenmiyor çok şey, susmadan..."
Asaf
Vakti zamanında bir derviş, bir kıza vurulmuş, âşık olmuş. Ona mektuplar yazmış, göndermiş...
Kızın da ona duyguları aynıymış.
Mektubuna da aşkına da karşılık bulmuş derviş...
Günlerden bir gün sevdiceğini ziyaret etmek istemiş. Gelmiş kapısının önüne. Vurmuş kapıya tokmağı usulca birkaç kez..
Kızımız kapının ardından seslenmiş 'Kimdir gelen?'
Bilmez mi geleni, tabii ki biliyor.
Kim olduğunu kapının önüne gelmeden evvel pencereden görmüş zaten. O soruyu sormasının sebebi, aşkın hangi hâlinde onu öğrenecek, ona göre açacak kapıyı içeriden dışarıya doğru...
Derviş başlamış latifeli, süslü sözlere.
'Benim, ben, sevdiceğim. Ey, ahu gözleri avcı gibi vurup avını yaralayan, işte, o avın olan ben...'
Daha bunun gibi sözler söylemiş.
Her cümlesinin ya başında ya sonunda 'ben' var.
Kızımız açmamış kapıyı.
Derviş buna üzülmüş ve medreseye dönmüş. Bizim derviş ne yiyor ne içiyor.
Almış mı onu bir düşünce. 'Mektuplarında yazdıkları ne? Kapıyı açmamak da neyin nesi?'
Hocası onun deli divane oluşuna bakmış. Sormuş,
'Evlat, nedir bu hâl? Sabahtan bu yana vücudun burada ama sen burada değilsin.'
Hocasına anlatmış yaşadıklarını.
Anlamış hoca kapının neden açılmadığını. 'Evlat soru güzel de cevap çirkin. Yanlış cevap verirsin tabii kapıyı açmaz.' Doğru cevabı söylemiş dervişe.
Bizim derviş ertesi gün soluğu yine kapının önünde almış. Yine vurmuş tokmağı kapıya yavaşça birkaç kez.
Kızımız kapının ardından aynı soruyu sormuş. 'Kimdir kapımıza gelen?'
Derviş 'Senim sen! Ey sevdiceğim. Gelen senleşen sendir.'
İçeriden açılmıştır kapı...
" Özgürüm...
Çünkü vicdanım temiz..."
" Yanlış bir hayalin şehrinde kaldım...
Sevdiği ben değilim anlatamam..."
İlhan
" Ne ben Sezarım,
Ne de sen Brütüssün...
Ne ben sana kızarım,
Ne de zatın zahmet edip bana küssün;
Artık seninle biz düşman bile değiliz.."
Hikmet