Kültür Sanat Edebiyat Şiir

,, Hayatın Uçurtmaları '' adı altında yazı paylaşmak istedim güne. Ama ben inanmam asla mutsuz yarınlara
Öyle olsa sen gelmezdin, sözlerini de bırakarak.

.......

Hayat, tıpkı çocukluğumuzda gökyüzüne salıverdiğimiz uçurtmalar gibidir. O uçurtmalar ki, özgürlüğün ve hayal gücümüzün sınırsızlığını simgeler. Her biri, çocuk kalbimizde büyüttüğümüz hayallerin renkli birer yansımasıdır. Rüzgarın kuvvetiyle bir uçurtmanın göğe doğru yükselişi, hayatın fırsatlarla dolu dönemlerini temsil eder. O anlarda, umutlarımız da tıpkı uçurtmalar gibi gökyüzünde süzülür.

Fakat rüzgar her zaman dost değildir; bazen sert esebilir, uçurtmayı dengesizleştirir, hatta yere çakılmasına neden olabilir. Hayatın zorlukları da böyledir; bazen önümüze sert rüzgarlar çıkar, bizi savurur, dengesizleştirir. Ancak elimizde tuttuğumuz o ip, kontrolümüzü ve irademizi simgeler. Ne kadar savrulursak savrulalım, ipi bırakmadığımız sürece tekrar dengemizi bulabilir, rüzgarla yeniden yükselebiliriz.

Hayatın iniş çıkışları da tıpkı uçurtmaların gökyüzündeki dansı gibidir. Bazen yükselir, bazen alçalırız, ama ne olursa olsun, gökyüzüne doğru yöneliriz. Çünkü içimizdeki umut, tıpkı çocukken göğe saldığımız uçurtmalar gibi, daima yükseğe, daha yükseğe ulaşmayı arzular.

sevgilerimle.

,, Debbie Macomber'in, Güzel Günlerin Habercisi " kitabı ile bir kaç gün beraber olacağım. okurken nasıl bir film sahnesinde kendimi bulacağımı merak ederek.

Kitaplar benim için bambaşka dünyalara açılan kapılar. Bazen bir romanın satırlarında kaybolur, farklı hayatlara tanık olurken; bazen kişisel gelişim kitaplarında kendimi bulur, içsel yolculuklara çıkarım.

Mesnevi’ye dair eserlerde ise ruhumu derinleştirir, manevi huzuru keşfederim. Her kitap, farklı bir dünyanın kapısını aralar ve bu yolculukları yaşamayı çok seviyorum.

sevgiler

özledim gözlerimin kelimelerine dokunmasını, satırlarının yolculuğunda dolaşmasını. ben gelene kadar dokunmasın kelimelerin kimsenin dudaklarına.

zaten derin sözlerin muhabbeti değil midir, özlem havuzunu dolduran....her harf seni özleyen kalbin ezgisini taşırken.

yaşamın sunduğu yeni güne, her fırsata, her deneyime gönülden teşekkür ediyorum. günün umut ışıklarının bolluğu bereketi tüm dünyaya ekilsin, büyüsün artsın, çoğalsın.

nefes alabilmenin zenginliğine, bedenimin dış ortamlara karşı fark etmem gereken olayları, duygularımla bana göstermesine, teşekkür ediyorum.

şükürler olsun Allah'ım.

Çocukluğumuz veya gençliğimizde dinlediğimiz müziklere sarılmış olmalıyız ki, denk geldiğimizde eski dost görmüşcesine sıcaklık veriyor kalbe.

güzel olan yanları bunları hâlâ hissedebiliyor olmak.

?si=YLiuLQ9PKFPgQBvx

bazen tek yapılması gereken öğüt vermek yerine Çocukları dinlemektir.

akılda tutulması gereken her çocuk, anlaşılmak ister. kendi dünyalarını bize açtıklarında, onları dikkatle dinlemek, sevgi ve güven dolu bir ilişkiyi güçlendirir.
ebeveyn olarak her zaman çözüm sunmak zorunda değiliz; bazen, sadece dinlemek, en büyük destek olabilmekte.

,, sen.!
sen... denizleri bul sevdiğim, mavilerde asla yolunu kaybetmezsin. çünkü kalbim, her dalgada sana açılan bir limandır. ne kadar uzaklara gidersen git, her mavi ufuk sana beni fısıldayacak.

deniz, sana her zaman bir yol gösterir; tıpkı benim sevgimin seni hep bulacağı gibi."

,, sen denizleri bul sevdiğim."

güneşin doğuşu, karanlığın ardından gelen ışığı temsil eder; bu, umut ve yeniden doğuşun simgesi, yeni başlangıçlardır.

gecenin karanlığı da, sabrın ve umudun bekleyişidir.
karanlığın derinliklerinde gizli hayaller filizlenir.

teşekkürler Allah'ım, şükürler olsun.

,, her adımıyla dünyayı sarsar, lakin en çok kalbinin sessizliğinde huzur bulur .''

,, herkes susar belki, lakin senin sessizliğin bile konuşur içimde.''