Kültür Sanat Edebiyat Şiir

“Gelişirken keşke insanın kapasitesi ve yaşam kalitesi ilk düşünülen unsur olsaydı.”

Güçlü benlik, mutluluğun güce odaklanarak ya da dünyayı sömürerek elde edilmeyeceğini bilir.

N.B.N

Sözlerinize son derece katılıyorum insan harcamak özellikle de kadınlara yapılan haksızlıklar. Kadının kadına yaptığı haksızlıklar. Fakat öyle bir mevzu var ki; “ya suyun rengi göründüğü gibi değilse.” Ki değildir. Haksızlıklar da buradan çıkmıyor mu? Oysa insan kesinlikler üzerine adaletli olsa kimseye de haksızlıklar olmayacak değil mi? Hele de sosyal medya ortamında herkes kendisi gibi olanın yanında diğerini ötekileştirme derdinde. Bir de kıskançlık krizleri var ki nice haksızlıklar buradan da türer.
Haksızlığa uğrayan insanı düşün ona haksızlık
Eden birinin yalnızlığını düşünür mü? Umursar mı? Elbette ki hayır. Ortalıkta bir sürü cambazlık kol gezerken en acımasız olanı da masum birine iftira atmaktır. Haksızlık dedikodu yapmaktır. Haksızlık bilinçli olarak yıpratma derdiyle birini yalnızlaştırmaktır. Haksızlık sırf arkadaşını kayırmak İçin adaletten sapmaktır.

“Böyleleri, yalnız ölmeye mahkumdur.. Yalnızlık bir tercih midir? Daha önce böyle bir konu geçmişti.
Evet, bu insanların tercihidir, yoksa neden hep kaybetmek üzerine zar/f atsınlar ki? “
Burayı da açarsan anlayabiliriz. Güneşli Melek.

Çok doğru
Mal yığma, para biriktirme ve güç istenci, zamanla insanın benliğini değersizleştiriyor. Bu değersizleşmenin yarattığı boşluğu da antidepresanlarla gidermeye çalışıyor pek çokları.
M.B.N

( Türkiye şartlarında) karşı koymaya çalışmak. Havaya kürek çekmek gibi olur muydu?

Çalışmak özellikle kapitalizmin giderek vahşileştiği şu dönemde aslında bir tür yabancılaşmaya neden oluyor.
M.B.N

Mehmet bey merhaba yabancılaşma konusunda marx insanın Doğaya yabancılaşmasını normal karşılar, insanın kendine yabancılaşması sorundur bu duruma yol açan içinde uyum sağlamak zorunda olduğumuz sizin de belirttiğiniz gibi kapitalist sistemdir. Ne yazık ki insan kendini unutup bu çarkın bir dişlisi olmak zorundadır ( ..? ) insan her şeye yabancılaşır. ( Metaların Fetişizmi) emeğine, ailesine, dünya’ya yabancılaşır. Burada şu soruyu sorarım hep; kapitalizmin düzenine karşı günümüz dünyasında yaşayabilmek mümkün mü?

Evden çıkıp sahile doğru yol alırken yolun kenarında park halinde bir arabanın gölgesine sığınmış uyuyan dilsiz bir dost ilişti gözüme istediği tek şey cüssesi kadar gölge. Bir lokma yemek bir kapta su.ya insan? Ne çok istekleri var değil mi? Bir ev başka bir ev daha daha daha arabalar ve bunlara ulaşmak için harcanan zaman. Hepi topu maximum ortalama seksen yıl ömrümüz var hırslarımız için kaybolan okul harici hesaplasak otuz yıl. Acaba çalıştığımız tam da gençlik yıllarımıza denk gelen zamanda kendimiz için ne kadar yaşadık? :)

Bir de diyorlar ki çok sert görünüyorsun
Pamuk şekeri gibiyim bea yalan söylüyorlar:))))

Çok güzel bir türkü severek dinledim çok teşekkür ederiz Tuba hanım.

Günaydın olsun herkese
Sabahçı kahvem, limon ağacım ve yeni günden beklentim; huzur. :) umarım herkes için de öyle olur.

Zaman ayırıp okuduğunuz İçin çok teşekkür ederim.
Bir gece Vakti

Gece uykusuz, gece yorgun, iklimi şaşmış mevsim gibi, yaşamak istediği bahar, yaşayabildiği kış mevsimi.
Ata kızı