Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Melankoli (Tüzün Gürson çevirisi)

Sakın silmeyin, silmeyin boşuna
Ölümsüz aşkların gözyaşlarını!
Silinmiş, ölgün gözlerle bakınca
Öylesine boş, anlamsızdır dünya.
Dokunmayın, ah! Silmeyin boşuna
Umutsuz aşkların gözyaşlarını!

Çok severim Cem Adrian

Sabahın ayışına, akşamın ay ışığına
Gecenin tenhasına “ yazıyorum”
Rüzgarın telaşına, yağmurun yağışına
İnsanın aşına, “ yazıyorum”
Bana bakışına, yürek yürek akışına
Alev alev yanışına, toprağıma akışına
“Yazıyorum”

İnsanları ayırıcı gerçek ölçüt işte bu aklı nasıl kullandığıdır. Paçalarının arasına hapsolmuş insancıklar diyorum ben onlara. Ve diğerleri. Onlar konuşmaktan korkmazlar belli seviyeleri doğrultusunda edebi dili kullanmasını çok iyi bilir ve basit zekaların yetersiz dilleriyle ancak argoyla ifade edebileceklerini, üstün yetenekleriyle yerle bir edecek kudretli etkiye sahiptirler. Buradan “sevmek ayıplı bir şeydir” çıkarılmasın edebiyle sevmekte asalettir insan İçin. Erkek ya da kadın seçici olup ayırt etmeli sadece. Her şeyde olduğu gibi.
Son söyledikleriniz için teşekkür ederim. Yazmak bazıları için aşktır.

Gecenin mihengi oturmuş güz güllerime
Zerre değmez bu akşam gözüme gözün
Serde çoktan geçti senden mihr-ü mah
Meğer gözünün karasına misafirmişim
Ata kızı

İçinizdekileri sayfa da severek okuyor.

Sevgili Tuba videolarla birlikte felsefe ve farkındalık adına yazılarımızı okuduğunuz ve yorumladığınız için teşekkürler. :)

28.04.2023 - 20:36
M.B.N

Çok güzel bir yazı teşekkürler

ALOGİSME;
Yıllardır uslamlamayı reddeden bizleri inancılık ve sezgisel saçmalıklarla düşünmekten uzaklaştıran körelmiş hindilerin gulu gulu faaliyetlerinden kurtulup ussal ve mantıkla bireysel gücümüzün farkına varmalıyız.

Özellikle hemcinslerim

çaresizliğinin sonunun ilk
sayfasında durmak nasıl olurdu?
Demiş şair

Güzel olurdu; bize, bizim değerli olduğumuzu hissettirmek nasıl olurdu?..