Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Selamlar herkese sanırım biraz daha devam etmem gerekecek.

Olumsuz duyguların insan beyninde yarattığı etki; gerçekmiş gibi algılamasıdır. Ve bunun adı da gerçekten uzaklaşmış, çarpıtılmış düşüncedir. ve bu duygulara inandırıcılık yükler. Burası maalesef ki kısır bi döngüdür. Yani insanın içinde adeta hapis olduğudur. Bu durum milisaniyeler içerisinde gerçekleşir, sadece bir yanılsamadır, elinizde değildir bu durumun oluşması ve gerçek gibi görünür.

peki bu hapislikten nasıl kurtulurum?

"Düşünceler duyguları yaratır" o zaman duygular düşüncenin doğru olduğunun kanıtı olamaz. nahoş duygular sizin o an olumsuz düşüncelerinizin göstergesidir ancak. Duygular mutlak bir biçimde düşüncelerinizi izler peki ama bu düşüncelerin gittiği yerin her zaman doğru olduğunu gösterir mi? tabii ki hayır.

"Düşünüyorum öyleyse varım" önergesi depresif insanlara göre değildir. Duygular çok özel değiller aslında, çoğu zaman çarpıtılmış bilişlerinizin ürünüdür pek de istenilen şeyler değildir.

"Bu durum depresif kişiler için geçerli" elbette ki insan robot değildir. söylemek istediğim gerçek düşüncelerin ürettiği gerçek duygularla yaşayabilmek aslında. Hayatı daha gerçekçi öğrenirsek o zaman gerçek üzüntüyü, gerçek mutluluğu yakalayıp. çarpıtılmış duygulardan kurtulmuş duygusal yaşama kavuşursunuz.

Şuraya şunu bırakıyorum;

DEPRESYONDAN KURTULMANIN İLK VE EN ÖNEMLİ ŞARTI; ÖZ GÜVENDİR.

depresif kişilerin duyguları da gerçek duygular değildir yukarıda anlattığım gibi. OYSA HAYAT BİR YALANI YAŞAMAK İÇİN ÇOK KISA...
ve öğrenmek kurtulmak gibi bir yolu varken.

YAŞAMAK NEFES ALMAK KADAR AMA DUYGULARIN DA NEFES ALMAYA İHTİYACI OLDUĞU GERÇEĞİ KADAR,"GERÇEK YAŞAMAK!"
Ata kızı

Yeni bir güne yeniden merhaba diyerek, duygudurumumuzu denetlemek ile başlamak istedim, günün herkes için güzel ve anlamlı olması dileklerimle...

Zihinsel filtrelerimiz;
Bir olaydaki olumsuz bir ayrıntıya nasıl odaklandığımızı ve düşüncelerimizin bizi nasıl yönlendirdiğini nasıl depresif düşündüğümüzü görünce belki okuyan çok kişi bugünü kendini denetleyerek nasıl da gereksiz üzülüp günü kendine zehir ettiğini anlayacak. Çok bunalmış ve derslerin yoğunluğundan, belki hayat koşullarından dolayı mutsuz olan bir öğrenci birilerinin arkadaşı hakkında konuşup onunla alay ettiğini duyar buna çok sinirlenir. O an düşünebildiği; " Bütün insanlar korkunç, acımasız ve duyarsızdır" aslında ona acımasız davranan sadece birkaç kişi olmuştur. Bir başka örnek:" yarı yıl sınavında 100 sorudan 1' sini yanlış yapmıştır ve o 17 soruya odaklanıp üniversiteyi bitiremeyeceğini düşünür ve buna inanır. Kağıdı geri geldiğinde üzerine bir not iliştirilmiştir. "100 sorudan 83 doğrunuz vardı. Bu yıl alınmış en yüksek not A+" Ve "bu seçici odaklanma" çoğunlukla farkında olamadığımız bizi gereksiz acılara sürükleyen aklın kötü bir huyudur. :)

Olumlu olan her şeyi olumsuz hale yine kendimiz getiririz ve duygu durumumuzu kontrol etmek eğer çok ağır bir akıl hastalığımız yoksa bizim elimizdedir. aklınızda egemen olan düşünceyi kolayca atabiliriz "ben ikinci sınıf vatandaşım" düşüncesini aklımızda başka bir cümleyle değiştirelim" ben kendime göre yaşayan ve benim ilkelerime göre birinci sınıf bir insanım" aklımızın bize bilişsel olumsuzluklar aşılamasını fark ettiğimiz andan itibaren olumlu yönleri görmeye başlarız. ve böylece küçük depresif duygu durumumuzdan kurtulabiliriz.

Diyerek güne kocaman bir günaydın diyorum.

hayat dengedir ve her şeyin zıttı vardır bunlar birbirini tamamlar.

İşte olaylara filtresiz bakmanız gereken bir cümle size.

" her olumsuz düşüncenin, olumlu zıttı vardır" mesele; öz güveni geliştirerek, olumsuzluklara odaklanmak yerine olumlu gerçekliği görmekte saklı

Ata kızı.

Merhaba umut bey,
Okudum yazdığınız hikayeyi, başka hikayeler de yazabilirsiniz elbette memnun olurum. Sayfaları numaralandırdığım için sorun olmaz. Beğeniniz için teşekkür ederim .

çok teşekkür ederim sana ey hayat beni bu kadar haksızlığın içinde yeniden var ettiğin için
çok teşekkür ederim.

bugün değişken bir bahar havası gibi ruhum
hem mutlu hem ağlamaklı
içimi buruk bir yaşam sevinci kapladı
gözlerim ise taşkınlara meyilli
Ata kızı

Aslında şiirde anlatılmak istenen yani benim anladığım. filozofların kendilerine bile hayrı olmadığı başkalarına ne hayırları dokunacağı yönündeydi. Mehmet bey buna ne derece katıldınız bilemem. Konunun tam olarak aylaklıkla da alakası yok aslında felsefeyi olmasa da olur gibi gören bakış açısıydı ve bunun doğru olduğunu kimse iddia edemez hele de günümüzde düşünürlerin birçok meslekteki olumlu yansımalarını da gördükten sonra.

Ne güzelsin hayat!
tıpkı gözlerimden taşar gibi gri ve derin
bildiğim tek şey kumruların bile sana iç çekişiydin
eşsiz bir bakış atmanın tam da zamanı şimdi
çaresiz, kıskıvrak diz çöküşleri önünde kıskanç melodilerin!
Ata kızı

Sönmüş saçlarında son damla ışık,
Bir düşün içinde gibi her akşam
-Ve yüzleri duman kadar dağınık
Geçer bu sokaktan binlerce adam.
Umut; gözlerinde ölü bir bakış,
Çığlık; bir bükülüş dudaklarında…
Bulamadıkları nedir ki yaz kış
Dolaşırlar şehrin sokaklarında.
Sanki yalvaran bir duadır onlar,
Belki tanrılara açık vesvese,
Bir nehir, bu nehir her akşam akar
Derinden ruhları çağıran sese.

Ahmet Muhip Dranas

Çiçi Nerimannn

İnsan yeter ki yaptığı işi sevsin ve yaşamayı sevsin her şeye vakit bulur bence.
A.B