İki ayrı köktük aynı zeminde
Önce köklerimiz karıştı birbirine
Sonra gövdelerimiz
Sarıldık, sarmalandık seninle
Derken dallarımız yükseldi göğe
Cennet de cehennem de bu dünyada
Kararı sen vereceksin
Kendi bahçeni mi süsleyeceksin?
Kendi ateşinin mi götüreceksin?
Seçimin sende olduğunu anladığın gün,
Büyüyeceksin
Dedi Sema nedir?
Dedim kanatsız uçmaktır
Dedi kanat kolunda mıdır
Dedim ruhumdadır
Dedi Semazen kimdir
Dedim derviştir
Bu kez oldu sandım biliyor musun?
Öyle büyük büyük gelince sen
Kararlı. Net. Sevecen.
Olmaz dediğim oldu sandım
Perdesi kapalı penceremden ışık sızdı
Hatta
Sevdamsın
Başka hayatlardan, başka zamanlardan çıkagelmişçesine
Sevdamsın
En başından beri hep ordaymışçasına
Sevdamsın
Hayat bu belli olmaz
Hani dar sokaklardan yürürken
Hem de uzunca bir süredir
Birden köşeyi dönersiniz de
Deniz görünüverir
Sevinirsiniz
Ama şaşkınlık da beraberindedir
Tek bir kelime
Hatta bir nefesin bile
Öyle mutlu ediyor
Öyle ruhu doyuran bir sükûnet ki
Başka zamanlarda,
Ressamların bile elini korkak alıştırdığı bu dünyada
Bir renkti sadece sizden istediğim
Kendi elimle çizdiğim kara kalem tabloma
Tüm tabloyu yeniden çizmenizi mi istedim sandınız yoksa
Şiirlerimi tekrar okurum bazen
Geçtiğim yolları hatırlamak için
Ne büyük cümleler kurmuşum
Daha küçücükken kalemim
Günlüklerimi tekrar okurum bazen
Hadi dürüst olalım, önce kendimize
Bırakalım bu çaresizlik edebiyatını
Şikâyet ediyoruz: İşimizden, şehrimizden…
Yalnızlık hissinden dem vuruyoruz… en çok geceleri
O dursun bi köşede… Bizimle baki…
Kalanları tercihimiz değil mi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!