Ben güneşin battığı yerdeyim
Bilemezsin!
Dışarıdan seyretmesi muhteşemdir
Göremezsin!
Güneşin kalbini düşündün mü hiç?
Başlangıçların ne kadar umutlu,
Kibritçi kız, üşüdükçe bir kibrit yakardı
Ben, seni özledikçe…
Hatırla!
Aramıza acemice koymaya çalıştığımız ilk mesafe.
Bir paket sigara, bir kutu kibrit mesafesi
Bi çoğalıyorum…
Bi azalıyorum…
Kendimi her defasında
Nilüfer çiçeğinin köksüzlüğünde görüyorum
Konuşmayın artık!
Kabul ettim. Daha ne istiyorsunuz?
Sebepler benim
Sonuçlar benim
İşte… Eninde sonunda ben böyleyim!
Gördükleriniz kendi gözlerinize ait
Yakınlaştıkça artan bir sancı
Yakınlaştıkça artan bir korku
Söz ağızdan, ok yaydan çıktı
Artık geri dönüş yoktu
Cesaret korkmamak mıydı?
Ne kadar körü körüne yanmak
Ve gittikçe kör bir yürekle daha da gitmek, umut sandığın maskeye
Ve o maskeye tapmak
Maske için… Maskeye rağmen…
Gözlerimiz birbirine her değdiğinde sanki evren yeniden yaratılırdı.
Bir MFÖ şarkısı dilimde
“Leyla’dan geçme faslındayım
Mevlâ’yı bulma yollarında
Majörler tükendi
Minörlere yolculuk
Buselik makamına”
Mora çalan bir rengi vardı ruhunun
Sanki bir ‘unutma beni’ çiçeğiydi
O minicik zarafetiyle olur olmaz yerde belirip
Şefkati herkesi sarıverirdi
Naifliğin on para etmediği bu dünyadan
Parmaklarının ucunda bir kadın geçti
Haklısın
Daha o kadar büyütemedim içimi
Belki bencil bir sevgi benimki
Hatta Musevi
O, seni görmek istedi
Ben de bir el, bir omuz istiyorum
Sabah anne evinde uyanmakta
Anne sohbetiyle içilen kahvede
Bahçedeki gülün yaprağında biriken
Yağmur damlalarında saklı belki de
Denizlere çıkan sokaklarda mutluluk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!