Necmiye Çetin Şiirleri - Şair Necmiye Çetin

Yağmur hiç durmadı
Saçma sapan bir odadayım
Bu odaya ruhum hiç sığmadı
Huzursuzluğumlayım
Biliyorum bütün sorun: “Oda”
Başka bir oda düşlüyor ruhum

Hem varsın
Hem yoksun
Kolay gibi söylerken

Zaten geç buldum
O yüzden sana acele etmem

Birlikte bir hayat kuramayan eş ruhların
Duygularında birleştikleri ortak bir evleri vardır aslında
Bazen özlemek birleştirir onları
Bazen aynı rüyada buluşarak zuhur eder bu birleşme
Bazen teninin ürpermesi aynı anda, aynı rüzgârda
Rüzgâr değil sanki, eş ruhunun elidir değen

Öylece durup bakışıyoruz
Öylece susup bakışıyoruz
Bakışlarımız sabit
Dudaklarımızı sıkmışız
Biliyoruz
Birimiz bir şey dese…

İçimde çok büyük bir özlemek duygusu var
İnsanın kalbinden isimler geçiyor önce, böyle zamanlarda
Bir kayıp yaşamışsan önce onun adı
Uzakta sevdiklerin varsa, yaren… dost… onların adları
Ama değil
Öylesi değil

Bir özlemek halidir bu
Hırçınlaşırım birden
Derdim de dermanım da sen iken…

Bir özlemek halidir bu
Sitemkârdır

Papatya mevsimi yaklaşıyor
Yüreğimin ayak sesleri duyuluyor
Ruhum kış güneşinde üşürken
Ve günlerim sonbahar gibi puslu geçerken
Aldırmayacaksın bana biliyorum
Hercai kalbim

“Neyi arıyorsan o’sundur.” der Mevlânâ
Aşkı arıyorsan aşık
Zulmü arıyorsan zalim
Peki sen neyi arıyorsun canım kendim?

Aşk senden geçti

İçimde birden fazla renk var
Birden fazla melodi
Hepsi bana dair
Hepsi sebepli

Kimi gün yeşilden bir Ney çalar ruhum

Anımsıyorum. Bir gece bir film izlemiştim.
Sokağa çıktım. Yolumu yönümü şaşırdım
Yahu burası Konak caddesi değil mi
Ee.. evet
E işte burası da Bulvar.
Evet.