Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Yırtmayın geçmişin defterlerini
Bileniriz,yeniden yeniden bileniriz
Kod adı öfke olan kuşanmalar katılır yarın vuruşmalara
Bilesiniz

Her dalga kendi köpüğünü katıştırır derler öteki dalgaya

parmaklarını saya saya tüketiyorum günleri
gide gele aşındırdığım kaldırımlarda
gördükçe silüetimi kıskanıyor camekanlar…

hep benzer takvimler
yirmi dört saat boyunca dinmiyor ulumaları

ayırdındayızdır baharlar gelir geçer
ayırdındayızdır atlar sürülür dağa taşa
ayırdındayızdır karıncalar basar mutfağı
ayırdındayızdır yanlış soruya yanıt verildiğinin

tütüyor yol çizgileri
unutamadığım bir adres var
gözlerimde dolup dolup boşalıyor


şimdi bu yakanın herhangi bir yerinde

yön tedirginliği içinde gidiş puslu gökyüzü
birbirini çarmıha geren çerağ
gizlenen dünlerden ödünç alınan ter kokusu telaşsız ağır
zamanın törpülenişi biraz ateş biraz kül

güçlendirdin kendini
kaç yerden /kaçıncı çelik saplaması

asılmak sunduğu
yükleri omuzlayarak

yeni gün
aynaya düşen bir gölge günlerdir öylece duruyor. taze , kokusu dağılıyor boşluğa. sarsılıyorum ritmik ışık oyunlarını izlerken. çıt yok ortalıkta.
o sevgili ; yunan tanrıçalarından biri gibi , diri ve dişil. ateş kuyularından çıkmış bir köz
evrene bambaşka gülümseyiş. bütün tazeliğiyle som bahar

kimileyin son kez söylenir
-hoşça kal-


dilde eski şehirler , şarkılar , aşklar
tükenen zamanın içinde kalır

alınma güzel çocuk
iki yontu gibi bakmayalım birbirimize

güz gelmedi henüz
bak, yaz kuşanmış çiçeklerle dolu bütün dallar

sen ki bilinmeyen bir etrafsızlıktan seslerken
en ıssız yanlarıma
ve sen ki dışarılardan bahar taşırken anısız bir anda
harflerinle anılara
dirilttin tanışıklıkları ege'de.