Necati Şimşek Şiirleri - Şair Necati Şimşek

Hayat kitabımdaki ilk sözümdür önsözüm
Ağlamayla başladı, devam etti, edecek..
Yıllardır değişmedi, bulamadan bir çözüm
Dağlamaya başladı, davam bitti bitecek..

Kemiksiz dilden çıktı silmediğim kelime

Bir görev aşkıdır bendeki
Ne eksilir, ne tükenir…
Sönmez bir ışıktır kalpteki,
Gün geçtikçe alevlenir…

Boş durmak yaraşmaz bana,

Nedir bu telaşen beyaz güvercin
Havayı okşuyor narin kanatlar
Havalısın amma yoktur direncin
Uzaklara uçta kopsun sapanlar…

Yaptığın yuvayı nereye kurdun

Gün olurda kömür gözlüm
Arayacak olursan beni
Göz izindedir gözüm
Nasıl unuturum seni

Düşer mi sanırsın ismin dilimden

(Soydaşlarıma..)

Sordum şu soruları, takıldıkça aklıma
Neden kana doymuyor vampir gibi Kızıl Çin?
Dünya ona da kalmaz varabilse farkına
Ne yediyse doymadı, soykırım onun için..

Bir gün üst devrelerim,
Dediler ki “-kaça-kaçsın? ”
Dedim ki “-61/3”
“O hoooo,
Daha tam bir senen var…”
Güldüm…

Sarardı başaklar, tohuma durdu,
Hasat zamanıydı, çalıştı köylüm.
Güz gelecek diye hayaller kurdu,
Oğlan, kız everdi çalıştı köylüm…

Geçen güz sonunda sürdü toprağı,

Gece uykuya dalar, gönülde güneş açar
Soruma cevap vermez, içten kanar yaralar
Sarsılırken benliğim, mazi geçer gözümden
Kalbimi korku bürür, görür yanar dünyalar..

Kaderden geçen ilmek, sıkarken boğazımı

Her başlayan güne bitmeyen şarkı
Pencerem önünde öterken kuşlar.
Derdini dökerken yok benden farkı
Dünün yorumunu yaparken kuşlar..

Yağmurlar bu sene yetecek mi ki,

Gökyüzünde gezen neşeli kuşlar
Karnınız tok mu ki yola düştünüz?
Yavrunuz yuvada bekler muştular
Belirsiz illere neden uçtunuz?

Çıktıkça yükseğe küçülür insan