Necati Şimşek Şiirleri - Şair Necati Şimşek

Ağzımı sonuna kadar açıp,
Uzun uzun esnedim…
Kollarımı,
Sağa ve sola uzatıp,
Uzun uzun gerindim…
Sonra başımı hızla silkip,

Geliyor biliyorum,
Sinsi sinsi,
Yaklaşıyor…
Attığı her adım,
Adımlarıma denk.
İçtiğim her yudum,

Gelen gidene gülüyor,
Çeşit çeşit laf söylüyor,
Yanlışı herkes biliyor,
Gel gör ki vazgeçemiyor..

Dillere düşüyor riya,

Var mıdır cebinde sigara paran?
Nöbetlerle filan nasıldır aran?
Memleketten var mı arayıp soran?

Sende mi garipsin, ben garip gibi?
Ne desem avutsam? Sen söyle sizi..

Artık,
Düşünesim gelmiyor,
İlkbaharı ve yazı…
Göresim gelmiyor,
Gülleri, papatyaları…
Özleyesim gelmiyor,

Geceleri severim,
Gürültülerden uzak
Yıldız olsun isterim
Bahtıma göz kırparak

Çıkar dağ başlarına

Ağustos ayında günün yaktığı
Yapraklar misali sol de solayım.
Ceylan gözlerinin ufka baktığı
Çıktığın tepeye gel de geleyim.

Gürleyerek akan nehir yatağı

Tarih nasıl affeder, affeder mi bunları
Kan içmeye doymadı Ermeni tohumları
Dünyayı her şekilde inandırdı kandırıp
Halen vampirler ama gizlidir yaptıkları..

Kendi yaptığı zulmün faturasını kesip

Ya işte böyle olacak sonun,
Önce cezaevi sonra hastane..
Beklide hiç yok kurtuluş yolun,
Senin derdinden söyle kime ne?

Düşünmeden yaşamışsın bir ömür boyu

Yine nemlendi bak toprağın yüzü
Burcu burcu koktu doldu düşüme
Dereler çağladı, sulandı gözü
Gözüme eş oldu düştü peşime.

Sakladım elimden çamur dediler