Necati Şimşek Şiirleri - Şair Necati Şimşek

Ömür boşa geçmiş farkında mısın?
Bari kalanını tüketme gönül..
Emir taşa geçmiş farkında mısın?
Bari yalanını söyletme gönül..

Dünyanın malına ettiğin tamah

Sıtma sardı ülkümü, titredim ciğerimden
Pislik taştı etrafa, yıkanmayla çıkar mı?
Gerçek altın olanlar kaybetmez değerinden
İçten açan olmazsa kalleş kale yıkar mı?

Siyaset değil bilin, kör çıkar ilişkisi

Bir ulu çınar gibi
Hayat kök salamadıysan
Ekşinin, acının, tatlının tadını
Doyasıya alamadıysan
Bir ölmez aşk uğruna
Kerem gibi yanamadıysan

Nokta,
Nedir nokta?
Başlangıç mı, bitiş mi?
Her şeye son veriş mi?
Cümlenin sonun damıyız,
Açıklamasında mıyız?

Böldüler mi seni dilim
Tam ortadan insafsızca
Nerelerde kaldı ilim
Dildir diler parça parça

Araya mı girdi eller

(Van 23.10.2011 Anısına…)

Yandı yürekler, yandı yürekler
Her soğuyan günde, yandı yürekler
Gözlerdeki pınar dondu akarken
Ocaklarla göçtü, indi direkler

Alev-alev yanan yüzüm
Bu günümü zehir etti
Ne hata işledi ki özüm
Sivilceyi bela etti
İçimdeki hasret yangınına
Birde yüzümün yangını eklendi

Sonbaharda iner yerlere yaprak
Karışır toprağa, güneş kavurur
İlkbaharda susar nemlere toprak
Sarılır yaprağa, bir de yel vurur..

Otlar gün değdikçe atar rengini

Boğazımı sıkan pervasız hayat
Nefesim delindi farkında mısın?
Her anım seninle yirmi dört saat
Umudum alındı farkında mısın?

Cepte metelik yok, patladı kartlar

Üç tarafı denizdir güzel memleketimin,
Yemyeşil ormanlar set çeker dalgalara
Özgürce kuşlar uçar, gökyüzünde yurdumun,
Onlarında vatanı, sahip çıkar ormana..

Sinesinde ormanın, her türlü hayvan yaşar,