Necati Şimşek Şiirleri - Şair Necati Şimşek

Net’ler chat’ler çıkalı olduk bir kara cahil,
On günlük mektuplara anın da birer mail,
İstersen dışarı çık, istersen meşgul sayıl,

Dünyanın her tarafı, ağsız ağla örüldü,
Bilmiyorlar insanlar, ne çoraplar örüldü.

Bir yudum sevgiymiş bana verdiğin
Tadını almadan tüketmişim ben..
İncecik iplere un muş serdiğin
Kuruyup solmadan yok etmişim ben..

Boşa beklemişim emrin gününü

Doğduğumda kulağıma seni söyledi
Tatlı bir nağmeydi babamın sesi
Ömür boyu kulağımdan gitmedi
Her sabah minarede müezzin sesi..

Uzaklarda olsam bilinmez yerde

Dünyadaki her nefes, nasibince alınır
Biçilen ömür biter, acı tatlı yaşanır
Değerler cevher gibi içimizde yaşar da
Son nefesi verince farklarına varılır

Çileli yüzündeki mütebessim ifade

Doğduğun günden beri gözlerin arayışta
Kafanda istikamet, ayakların yarışta
Tatmin olmaz bir nefis her hedefe varışta

Gittiğin yol geldiğin yolun ta kendisidir
Yaptığın yapmadığın ömrünün meyvesidir

Karlar yağdı yanan kentin üstüne
Yanan tende göbek dondu gel hele
Buz serpildi donan vicdan üstüne
Kundaktaki bebek dondu gel hele

Alında savrulan saçaklar dondu

Ben sana bakmaya kıyamaz iken,
Sen ellere baktın, elin oldun ha?
Yıllardır sandıkta seni bekleyen
Gelinlik giymeden gelin oldun ha?

Ne olacak şimdi söyle aşkımız,

Ayakta gezerken sanki uykuda
Kâbusları rüya diye gördün mü?
Attığın adımı ömre sayıp ta
Hayrihi/şerrehi diye yordun mu?

Yediğin lokmalar helal yoldan mı?

Her nereye baksam duman yükselir,
Vatanım tutuşmuş, yanıyor her gün.
Ağlamaktan başka elden ne gelir,
Vatanım tutuşmuş yanıyor her gün.

İş, aş ve çalışmak kalkınca rafa,

Baştanbaşa benliğim gördüğüme aykırı,
Bülbül diye duyduğum beynimi tırmalıyor..
Gündüzüm gecelere, gece bana aykırı,
Sevgimle büyüttüğüm hayallerim ölüyor..

Beynimin değişmeyen yerindeki sancılar,