Necati Şimşek Şiirleri - Şair Necati Şimşek

(Mehmedime)
Kör mermi çıktı gitti, dokununca tetiğe,
Sesler ile yarıştı, hız aldı yiv-set’inden.
Buz gibi namlu yandı, döndü sıcak çeliğe,
Sırtından girdi gitti, geçti onca kemikten.

Huzuruna geldim, divana durdum,
Dizlerimi çöküp, boynumu burdum,
Gözlerimi döküp bağrıma vurdum,

Ellerim semada sana yalvardım;
Günahlarım pek çok affet Allah’ım…

Geliyorum anacığım,
Bekle beni...
İçimdeki korkunç hasret ateşini
Buz gibi akan yayladaki pınarların
Dağ başındaki garip çobanı ferahlatması gibi
Sonsuz şefkatinle söndürmek için...

Ağaran saçlarıma dertten kurdele taktım
Bu onulmaz yarayı bilmem nereden kaptım
Gözlerimden yaş olup kendi gönlüme aktım
Dert bende sefa sürdü, sözlerimle besledim...

Katmerleşip oturdu, karşı dağın buzuydu

Küçük bir tohum gibi,
Gönlüne düştü aşkın.
Gözyaşınla beslendi,
Her gün büyüdü aşkım.

Elindeki çapayla,

Hey, simitçi..
Sesin kadar sıcak mı,
kol sepetinde taşıdığın simitlerin?
Ellerimi yakar mı dokunduğumda?
Tutuşturur mu yüreğimi kara gözlerin gibi..
Dumanı üstünde mi?

Uzattıysam sana bomboş elimi,
Sevgi dökülmesin, hele dikkat et.
Lüzumsuz sözlerle kırma belimi,
Günahlar düşmesin dile dikkat et.

Kalbim her görüşte, bilirde seni,

Oturursun süklüm püklüm masana
Dertlerin yerleşir girer kafana
Bırak düşünmeyi yaslan arkana
Dünyanın dertleri biter mi dostum?

Sözde ummanları geçmiştin hani?

Bize bir lider lazım, kartal gibi bakışlı
O lider ki yürekten ırmak gibi akışlı
Yüreği sevgi dolu, gönlü ince nakışlı
Bize bir lider lazım, göreniniz oldu mu?

Altmış dokuz yıl olmuş Millet kalalı öksüz

Kırıldı mazimden camdan fanuslar,
Çekildim önünden gözyaşlarımın.
Saplandıkça cana camdan kırıklar,
Çekildim önünden uykularımın..

Yaşadığım her an canlandı sanki