Necati Şimşek Şiirleri - Şair Necati Şimşek

Buz gibi içime esen gece ayazını
Çekerim ciğerlerimin
En ücra köşelerine,
Belki kor alevleri söndürür diye…
Ayazda kalmış bıçak olup
Değer tenime,

Şu bana bakan kız kaşın altından,
Esmer mi kumral mı seçilmiyor ya.
Bilekler taşınmaz olmuş altından,
Gerdanda dizilmek zor gelir bana…

Ağa mı, paşa mı yoksa bey kızı,

Bugünü dünde harcadım
Yarını kaybettim bugün
Hayaller tükendi tek tek
Gerçekleri biçtim bugün

Doğduğumda çıkan feryat

Ne senden ayrı kalmak, ne de hiç kavuşmamak,
Korkutur tek şey beni; unutulmak, unutmak…
Ne ölüm zor geliyor, ne de hiç yaşamamak,
Korkutur tek şey beni; unutulmak, unutmak…

Söylediğin sözlerin, ağu dolu olsa da,

Ajansı dinleyip şehit haberi
Duymam mı? Duymazsam yazıklar olsun!
Kalleşçe vurana kazıp kabir’i
Koymam mı? Koymazsam yazıklar olsun!

Toprağım üstünde pusu kuranı

Evvelden dostlukta hâkimdi vefa
Hiçbir dost dostuna etmezdi cefa
Dostluk pekiştirir sürülen sefa
Vefa nere gitti, dostluk nerdedir?

Dost dosttan alırdı havadisleri

Cahil ömrüm sona erdi
Doğduğumda neredeydin?
Gönül nasıl çeksin derdi
Gençliğimde neredeydin?

Umduğuna bürünesin

Ne bir dosttur aranan, çaresizce çabada
Gönül’e kor düşürür, kavurur kimsesizlik.
Aranır ve beklenir, müdavim fırtınada,
Ruhlara tedavidir, can’a düşer sessizlik.

Işıklar koşar adım karanlığa girerken,

Çıktım şu âlemi seyran eyledim
Aklım benden çıktı beni gördükçe
Gönül şelalemi gördüm söyledim
Benlikte kayboldum sırra erdikçe..

Başımı çevirip baktım sema ya

Güneşten yüzüne vuran o ışık
Kalbime baktıkça huzur veriyor..
Hayır der mi sana gözler kamaşık
Hangi yoldan gitsem sana çıkıyor..

Bembeyaz yüzünde bir çift kara göz