Nasıf Acar Şiirleri - Şair Nasıf Acar

Taşlar altında ezilmiş bir yürek
Sensizliğin kuytu köşesinde
hasret türküleri çığırır
Nefessiz kaldım
Sorgulardayım
Ne işkencesiydi bu yüreğime

Neşem,
Bazen imkansızım,
Yolculuğum,
Gözyaşlarım,
Kalp çarpıntım,
Ömrüm,

Bir uçak geçiyor yine,
Karanlıklarını bağırta bağırta
Homurtularını yara yara
En aşağılara duyurarak sesini
Işıklarını görüyorum
Göz kırparak

Mangal yürekli bir şefkatim,
Şahin bakışlı bir merhametim,
Zulmün düşmanı bir sevgim,
Heybetli mi heybetli
Manevi duygularım var içerimde.
İlham yüklü,

Canım,
Sensiz İstanbul’un,
Tadı-tuzu yok.
O güzeller güzeli,
Sultanlar şehri
Sensiz çok çirkin.

Kolay değil...
Kolay değil yaşamak.
Hiç kolay değil...
Sıkıntılar yumağından,
kendine bir yaşam örmek...
Kolay değil...

Sustum,
Tüm zincirlerini kırarak
Koca şehir İstanbul
“Tıp” oynuyordu
Kalabalıklar içinde
Yaşam sevinci elinden alınmış

Köyde,
Yaşam zordur.
Toprağı yoğurmadan,
Sürmeden,
Çapasını yapmadan,
Otunu yolmadan,

O minicik ellerinle,
sıcacık,
tuttun yaba ellerimi.
Gözlerin.....
Gözlerin büyüleyici bir derya,
pırıl pırıl yakamozlu,

Sarmış bizi,
Elleri kara, kirli
Ortamsızlıklar…
Uzun, kara pelerinleriyle,
Tümden ve geceden,
Karanlıklar…