Nasıf Acar Şiirleri - Şair Nasıf Acar

MUTLULUK KOKAN YUVALAR


Sevgili arkadaşım,
Hasan Hüseyin,
Bugün ki “günaydın” mesajımda Gönderdiğim,

İncecik,
Bir erik dalı gibiydi Müzeyyen.
Cıvıl cıvıl konuşur,
Konuşunca,
Erikler çiçeğe dururdu.
Kara gözlü,

Ne kadar da benciliz...
Hayalperest ruhumuz,
Kendini beğenmiş .

Güzel değiliz...
Tek gerçek aynalar

İçimde,
Deli fırtınaları sakinleştiren
O sihirli formülleri
Senin ellerin bilir
Nar tanesi
Ruhumun alfabesini

Sevdiklerinize,
Yarının olmasını beklemeden,
Hemen şu anda,
Bir kez daha sarılın.
Sebeplere boğulmuş hüzünleri,
Bahanelerle süslenmiş kırgınlıkları,

Bekilli’de,
İnşaat işlerinde
Kamyonla kum taşır,
Taş ocaklarında
Taş kırar,
Kamyonla taş taşırdı.

Benim yaşantım,
Evimin içiyle sınırlıdır.
Ve ben henüz,
Sevgimin hasımlarını tanımıyor,
Sevgimin karşıtlarını bilmiyordum.
Gözleri,

Bir nesil geçer gider,
Başka bir nesil gelir.
Bir uygarlık batar, unutulur,
Yeni bir uygarlık doğar.
Eskinin üstüne,
Yeni uygarlıklar kurulur.

Gökyüzümsün,
Yeryüzümsün,
Gönül yüzümsün,
Önsözümsün,
Zeytin ağacım,
Dalım budağım,

Geçmişimizi,
Bu güne taşımakla,
Eksilmiyor artıyor mutsuzluğumuz
Geçmiş ile yaşamamayı
İlke edindim yavaş yavaş
Ellerinden kayıp giden