Ayrılık acısının,
Ağzımda bıraktığı o acımsı tat…
Pencere camlarına vuran,
Yağmur damlalarının,
Terkedilmişliğimi haykıran,
Sert sesleri….
Beni bu hale getiren, bir kadın idi
O kadın her şeylere dirençli idi
O benim canımdı, canımın içiydi
Bana kan veren, can veren idi
O kadın benim annem idi
Ne öğrendim ise ondan öğrendim
Taşıdığı,
Sakin bir güzellikti,onunkisi,
Güzeldi,
Açık renk teniyle,
Bembeyaz pamuk gibi
Küçük,
Aşkla, sevgiyle yürüdüğün,
Her yolda
Sana görünmez çiçekler açar.
Sevdiğim!!!!
İnsan istedi mi,
Sevecek çok şey buluyor.
Düşler kurdu,
Gecesi mavi, gündüzü mavi.
Neresi mavi ki bu kentin?
Sen mavi misin ki?
Yer yer insana göz kırpan,
Islak mavi ışıklarıyla,
Hadi gel!
Seninle özlemeç oynayalım
Hasretliğin sokaklarında
Baharı beklemeyelim
Havaya düştü dün
İlk cemre
Özlemek seni...
gün içinde gülüşünü.
Baharda,
tomurcuk açan gelincik.
Kuğu boynuna dokunmak,
ıslak dudaklarımla öpmek,
Siz siz olun,
Hiç bir şey için,
Kendinizi üzmeyin.
Atın üstünüzdeki,
Ölü toprağını...
Çıkarın,
Nasıl da özlemişim...
El ele tutuşmayı ,
sarmaşıklar gibi....
Ellerine tutunmayı.
Yüreğine kök salıp,
Bedenine sarılmayı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!