Benim yaşantım,
Evimin içiyle sınırlıdır.
Ve ben henüz,
Sevgimin hasımlarını tanımıyor,
Sevgimin karşıtlarını bilmiyordum.
Gözleri,
Bir nesil geçer gider,
Başka bir nesil gelir.
Bir uygarlık batar, unutulur,
Yeni bir uygarlık doğar.
Eskinin üstüne,
Yeni uygarlıklar kurulur.
Gökyüzümsün,
Yeryüzümsün,
Gönül yüzümsün,
Önsözümsün,
Zeytin ağacım,
Dalım budağım,
Geçmişimizi,
Bu güne taşımakla,
Eksilmiyor artıyor mutsuzluğumuz
Geçmiş ile yaşamamayı
İlke edindim yavaş yavaş
Ellerinden kayıp giden
Bu gün nötrüm...
Hiç bir şey yapmak,
Gelmiyor içimden...
Ne gazetelerin köşe yazılarını,
Ne kitap okumak, ne bir şey...
Düşüncelerimi bırakıp sessizliğe,
Ömür dediğin,
Sayılı gün şurada...
Bir nefes alıp verme arası .
Nedir ki,
Birbirimize kastımız ....
Ettiğin iyilik te...
Hastalıktan,
İki yanını göremedi.
Bu çaresiz dertten,
Başını kaldıramadı adam.
Anam, babamın derdine,
Veremin kardeşi derdi..
Uyuyordun....
döndüğümde..
Eğildim öptüm beyaz yüzünü.
Okşadım uzun saçlarını.
Sen benim ocağımı tüttüren...
Akşamın alaca gölgeleri,
Düşmeye başlamıştı.
Bahçedeki ıhlamur ağacının dibine,
Yıllardır unuttuğum,
O sevilme duygusunun içinde,
Ürperiyor, eriyordum.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!