Kendimizle,
Arada bir,
Hani derler Ya,
Haftada bir...
Ayda bir...
İşte öyle,
Hiç kimse seni,
Sen olduğun İçin,
Sevmeyecek.
Yüreğini,
Seve seve verdiklerin bile,
Ya sen de ,
Sakın teslim olma,
İçini kör duman gibi saran,
O olumsuz duygulara....
Yorul, terle, eğit kendini,
Ama en çok,
En çok kendin için uğraş...
Sonunda,
Yüreğinin freni boşaldı.
Yokuş aşağı,
Son bir hızla iniyorum.
Andrenalin yükselişte...
Tavan yaptı tüm duygular,
Sen gidince, içim boşaldı.
Yapayalnız kaldım.
Çırılçıplaktım.
Tuhaf bir iç huzursuzluğuyla,
Ve o duygunun verdiği sıkıntıyla,
Ağırlaştığımı,
Sesiyle,
size güç olur.
Yüreğiyle size dağ olur,
Baba elimizin gücü,
Soyumuzun sopumuzun övüncü.
Baba gelecekti...
Olur ya hani,
Dünya’nın ,
Binbir türlü hali var.
Ve bir çıkmaz sokağa gireriz,
Yerle yeksan olur,
Bir anda her şey,
Kimse benim gibi sarılamaz sana,
Benim baktığım gibi,
Kimse bakamaz gözlerinin içine.
Kim açardı?
Ruhunun kilitli kapılarını,
Ardına kadar…
İnsanoğlu
Var olduğu olalı
Sevgi paylaşımsız
Sevgi kimliksiz
O bereketli topraklar üstünde
İnsan dışında
İnsan,
Hayalleriyle yaşar.
Umut,
İnsanın yaşam kaynağıdır.
Hayaller ile gerçekler,
Uyuşmazsa...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!