Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

Ayağımda çarık, elimde asa
Bir keşiş gibi düşmüşsem yollara
Bil ki özlemim tak etmiş canıma
Bil ki;
İçimde tanımsız bir yara
Bir burgaç gibi, olduğu yeri oymakta

SESSİZCE

Begonvil çiçek açmıyor nedense
Yasemin’ i suluyorum
Sen kokuyor diye
Bir gün gelirsen apansız

Bilemezsin
Sensiz ne kadar yalnız
Sensiz ne kadar kimsesiz
Ve bensiz olduğumu…
Yalnızlık üşütür iliklerime dek
Aşk tek gönüle sığmaz

Kokun yastığımdan gider mi sandın
Kalbimin sızısı diner mi sandın?
Yerine birini koyar mı sandın?
Koyamam sevdiğim sensiz olmuyor…

♛¸.•*¨)
╰--------♡ SENSİZ✬☆´¨)


Yıllar yorgunu bir şehir gibiyim
Anadolu’ mun ücra bir köşesinde

SENSİZ DÜNYA BANA DAR

Gittiğin günden beri,
Gönlümün matemi var.
O kadar yalnızım ki
Sensiz dünya bana dar...

SEVGİ YAĞMURU

Saçlarda gümüşler yıllar yorgunu
Derindir akarsuların durgunu
Paletinde renkler olsa da koyu
Yaşamı maviye boya Kardeşim

Kimininki delik deşik
Kiminin bakkal dükkânı
Kiminde tomarla para
Kimi de kaygılarını taşır ceplerinde

SEVDA GÜLÜ

İçimde bir volkan patladı yine,
Sevgimi yok sayıp ağlatmak niye?
Bir haber vermeden kayboldun diye
Sen gittin gideli hüzünle doldum…

SEVDALI GÖZLERİN


Sevdalı gözlerin dünyaya bedel
Mecnunun sevdası hiç imiş meğer
Gönlünün bahçesi bensizse eğer