Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

Doğmaya nazlanan güneşim olsan
Başını göğsüme koyup uyusan
Razıyım çektiğim onca çileye
Alnıma yazılan kaderim olsan…

Toplayıp acı tatlı tüm anıları
Çekip gitmek istiyorum bu şehirden
Ey şehir, söyle! ...
Ne verdin hüzünden başka
Bir dakika bile durmam ama
Her sabah pencereme gelen

Sakın yanılıp da güle öykünme
Geçicidir onca alım ve işve
Bilsen ne çok canlar yaktı o kısacık ömründe
Uslanmayan dikenleriyle…

Renk katmaya çalışma pahalı buketlere

Gizlenme gecenin gizemine
Çık ortaya özgürce
Kim sevildi sencileyin bu kadar
Söylesene…
Önce adın üflendi ezanla yüreğime
Yeni doğan bebelere ad verilircesine…

Gönlüme damlayan tuanasın sen
Yaşamın anlamı ve can suyumsun
Mucizem, umudum ve huzurumsun
Gülüşün solmasın Ebrulim benim…

*

Ne zaman aklıma düşsen
Kuşlar havalanırdı yüreğimden
Her biri sana doğru yönelen
Göç yollarında tükettiler ömrü
Menzile eremeden
Göremedin...

Ardımdan usulca gelip
Kapatma gözlerimi apansız öyle
“Ben kimim” dercesine…
Unuttum sanma
Tatlı bir çocuk oyunudur bu

Ilk göz ağrım, Ebru' ma

Güller dikensiz olmaz
Mucizeler bekleme
Kışın sonu bahardır
Sakın yaprağın dökme

Hadi gel yüreğim…
Topla tası tarağı,
Düş peşime
Gidelim
Uzak
Çoook uzak diyarlara

Bu nasıl bayram böyle?
Ne havada, sacda pişmiş ekmek kokusu
Ne fırında bayram lokumu
Baca tütmüyor
Kapı kapalı
Avluda mısın annem?