Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

SİS

Adanmış sevgilerin şiirlerinde
Yürüyorum usul usul
Parmak uçlarımda
Sözcükleri incitmemek adına

SİYAH - BEYAZ - SESSİZ

Küstürdüm
Denizime anlam katan martıyı
Sular kanadı
Sonra yaraları kabuk bağladı

SOLMASIN GÜLŞENDE SEVDA GÜLLERİ

Solmasın gülşende sevda gülleri
Dolmasın gönlüne hazan yelleri
Mekân mı eyledin gurbet elleri
Şu kalbim durmasın sana doymadan…

Gece, fısıldıyor kulağıma
“Hadi yaz!” diyor “Durma…”
“Bir başlasan, dizilecek sözcükler art arda”
Olmuyor…
Elim kalemime gitmiyor bir türlü

SON KEZ

Anılar bahçesi boştu dün gece
Kendimle hesaba oturdum son kez
Bir kahve istedim garsondan önce
Hatırın kalmasın sen de iç son kez…

SON SÖZÜ KADER SÖYLER


Mazide yaşanılan güzel günler hatrına
İnan bana sevdiğim bir tek söz demem sana
Biz hayaller kurarken tozpembe yarınlara

Geceler uzun
Duygular yorgun
Bilinmez rüyaların dili nece
Adını sayıklıyorum gündüz gece

VERMİŞİM KALBİMİ ALAMAM GERİ

Yağmura sevdalı topraklar gibi
Usanmam ömrümce, beklerim seni
Denize çağlayan nehirler gibi
Vermişim kalbimi, alamam geri…

VALLAHİ YALAN


Baharlar geçti artık, adım sonbahar benim,
Kar dolu bahçelerden kardelenleri derdim,
Bir kaşık bal istedin, ben sana yok mu dedim?

VAR MISIN

Şimdi birden patlasa bir tufan, bir fırtına
Gök delinse güpegündüz
Bulutlarda bir damla su kalmasa
Yağsa bakraçtan boşalırcasına yağmur