Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

Sahne için giyinirken yıldızlar
Ay göründü bin bir nazla
Sustu martı çığlıkları
Verandaya emanet bıraktı gün
Erguvan ışıklarını

❤♡ ADSIZ ŞİİR

Bıraktım güneşin yedi rengini
Her yer simsiyah şimdi
Hazırım alışkanlıklarımdan vazgeçmeye
Acıyı sürükleyen bir nehirim ben

Anımsamıyorum desem de
Sakın inanma
Tanır ayak seslerini
Şehrimin sokakları
Özler yosun tutmuş kaldırımlar
Özler karanfiller, yaseminler

AĞZI SÜT KOKULU ÇOCUKLAR

Ah… Can Eylül,
Ağzı süt kokulu Leyla…
Ve daha nice ziyan olmuş çocuklar
Feryadınız yeri göğü tırmalar

AHŞAP PANJURLU EV

Ahşap panjurlu evimiz nasıl da özlemiş bizi
Ayak seslerimi duyunca şenlendi çiçekler
Fesleğen göz kırptı begonvile
Şeftali kiraza çapkınca gülümsedi

Aklından bir sayı tut Yar…
Sıfır olmasın bu ama
Sevemedim sıfırları ömrümce
Sonra unut onu beyninin bir köşesinde
Bırak, aksın hayat kendi bildiğince

ALIŞAMADIM

Sanki bir burgaç
Oyuyor içimde bir yerleri
Ağzımın tadı yok
Her şey anlamını kaybetti

ANILAR BAHÇESİ

Mehtabın ışıkları
Dökülürken denize
Siz hiç kayboldunuz mu?
Anılar bahçesinde…

Annemin sesi
Sıcak ekmek buğusuydu
Gülüşü
Bin muhteşem güneş
Her tan vakti ilk işi
Uyandırmaktı güneşi

ANSIZIN BİR YILDIZ KAYAR YA HANİ

Güfte: Naime Koç Özeren
Beste: Kenan Akkaya
Makam:Nihavend