Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

MEĞER

Peteğinde balın bendim
Damarında kanın bendim
Bedeninde canın bendim
Meğer sevda bir yalanmış…

MEĞER SEVDAN BİR YALANMIŞ

Peteğinde balın bendim
Damarında kanın bendim
Bedeninde canın bendim
Meğer sevdan bir yalanmış

MELEĞİM BENİM

Ela gözlerinde menevişler var
Sesinde gizlenir şen kahkahalar
Gülüşün ömrüme bin neşe katar
İyi ki doğmuşsun meleğim benim…

MENEKŞE GÖZLERİN

Menekşe gözlerin dünyaya bedel
Kalbimi usulca çalmışsın meğer
Gönlünün bahçesi bensizse eğer
İnan ki hiçbir şey huzur vermiyor…

MAĞMA YALNIZLIĞI

Bazen kırıp zincirlerimi
Alıp başımı gidesim gelir
Bir sis bulutu olup
Kaybolsam derim bu iklimden

KUMSALA YAZILAN İSİMLER GİBİ

Kumsala yazılan isimler gibi
Anılar silinir günün birinde
Ama ben ismini yazdım kalbime

Bu gün
Telleri kırık bir kemanda arşeyim
Bu sevda şarkısını nasıl seslendireyim
Belki de tüm asi tümcelerin yüklemiyim

MARTILARI VURMASINLAR

Angaryadır yaşam bazen insana
Taşımak zor gelir bir başına
Zordur içi kan ağlarken palyaçoyu oynamak
Güldürmek insanları doyasıya

Kahramanları vardı masallarımın
Pamuk Prenses, Kurbağa Prens
Ve daha niceleri
Çocukken ne çok okur, ne çok hayal kurardım

MASAL GİBİ BİR YAZDI

Masal gibi bir yazdı
Rüyadaydık uyandık
Şarkılar hep hüzzamdı
Nasıl da anlamadık…