Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

CUMHURİYET ÇOCUĞU

Osmanlı son zamanda
Her savaşta yenildi
Hem vatan evladını
Hem de toprak kaybetti.

DAĞLARIN ARDINDA YİTEN GÜN GİBİ

Dağların ardında yiten gün gibi
En güzel yılların biter dün gibi
Severim seni ben ilk günkü gibi

DAĞLARIN BAŞINA SİS ERKEN ÇÖKER

Dağların başına sis erken çöker
Yârinden ayrılan gözyaşı döker
Güllerin nazını bülbüller çeker

Begonviller dökülürdü sesinden
Bir sevda bestesini mırıldanırken
Tutuşurdu tenimizde ufuklar
Düşlerimizi bezeyen…

DARDAYIM TEZ GEL


Uğruna ömrümü verdiğim dilber
Saçının bir telin benden esirger
Yüzüme tebessüm etmeden gider

DELİCE HEP SANA AKAN NEHİRDİM

Delice hep sana akan nehirdim
Usulca sevmeyi öğrenemedim
“Suların örtüsü buzdur” dediler
Dondurdum sevdamı, özümden sevdim…

Dağ çilekleri meyveye dönmüştür şimdi
Gizlenmiştir yaprak altında
Fındık diplerinde

DENİZ VE KUM TANESİ

Sen
Koylarında gezinip
Kuytularında gizlendiğim
Sakin sularında yüzmeyi öğrenip

Öyle uzaklarda arama beni
Kaybolduğum yerdeyim
Gözlerinin derinlerinde
Ya da yüreğinin kuytusuna gizlenmişim

Derdini Bilemem Garip Bülbülün

Derdini bilemem Garip Bülbülün
Acaba ne söyler her seher vakti?
Kelebek kadardır ömrü bir gülün
Canına can katar bülbülün sesi…