Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

Bülbül gülsüz öter mi?
Sönmüş ocak tüter mi?
İnsan sevdiği yâri
Bırakıp da gider mi?...
*
Alın yazım bu dedim

BUNUN ADI SEVDA MI NE?

O yemyeşil gözlerine,
Baldan tatlı sözlerine,
Meftun oldum ben güzelim
Bunun adı sevda mı ne?

Hep sana doğru akan bir nehirdim
Bazen deli dolu, bazen durgun
Aktığım ovamdın, yurdum…
Bilmezdim dur- durak, uyku-dönek
Hep sanaydı en güzel şarkılarım
Gece gündüz hep seni sayıklardım

CANA SARDIĞIM


Seni yar diyerek cana sardığım
Çileyi dürüp de bala kardığım
Yaralı kalbini dağlamadın mı?

CANIMIN YONGASI
“ En güzel yılların henüz yaşamadıklarında gizlenmiş olsun Canımın Yongası…”

Dün gece akıverdin usulca düşlerime,
Sarı, uzun saçların kısalmış, kararmıştı
Birkaç anlamlı çizgi eklenmişti yüzüne

CAN IŞIĞIM

Bestekar Fehmi ALTUNAY Hocama teşekkürlerimle...

Bir goncaya sesin düşse

CESARETİM ÜŞÜDÜ

Bir gün daha eksildi
İçimden geçtin yine
Duygularım inceldi
Gönlüme düştüğünde…

Ne zaman bir damla çiğ düşse çiğdeme
Beni anımsa
Ve saçlarını karıştıran o asi, o muzip rüzgâr
Sanma ki yel…
Sadece
Düşlerinde bile hep seni okşayan

Liman yolunda, sahildeki kayada
Güneşte, yağmurda, fırtınada
Nöbet tutardı bir çift sevdalı martı
Öyle sevimli öyle hoştular
Uğur sayardı kendilerine
Onları balıkçılar

ÇİLE

Bülbüller derdini söyler mi güle?
İçinde gizler de getirmez dile
Alnıma yazılmış çile bir kere
Neyleyim çekerim kaderim diye...