Her şeyin fazlası zarar
Şiirin bile
Sen gideli
Üstüme sessizlik yağıyor
Bir de sensizlik dinliyorum
Yağmur yağıyor camlarda izin
Silmiyorum, kalsın
Bir damla düşüyor elime
Avucumda eriyor, tıpkı senin gibi
Yağmur dinmiyor, ben ıslanıyorum
Şemsiyemi açmıyorum, belki gelirsin
Sen yanımdayken
Ölüm yanıma yaklaşamaz
Sen yanımdayken
Korkularım geri çekilir
Sen yanımdayken
Yaşamak bile güzelleşir.
İki ayrı begonvil gibi girdin ömrüme
Birisi mor renkli akşam vakti
Öbürü benim gözlerimde öksüz
Solgun pembeni usulca akıttın yüreğime
Sevmek dediğin
Ben ki,
Bozkırın bağrında yetişmiş bir yiğit başağım
Toprak kokar avuçlarım, ter damlar alnından tane tane
Yüreğim bir çeşmedir çağlar Yozgat'ın orta yerinde
Yerköyün taşına toprağına, Çamlığın kuşuna sığmaz
Bir sevda büyütürüm yüreğimde
Anılara sıkışmış bir kare
Arka sokaklarda toz kokusuyla ıslanmış bir sabah
Bakkalın önünde gazoz kapaklarının madeni parıltısı
Arkadaşlar, arkadaşlar, arkadaşlar
Bir daha asla yan yana sığmayacak kelimelerdi
Bu akşam deniz kokusu getirdim
Sessizce bıraktım sofraya
Akşamın payına düşeni
Ellerin ömür kokuyor
Zeytin dalı gibi kırılmış
İçimde bir akşam vakti
Gecenin bu vakti kim tutar elimden
Sokaklar doğurur beni yeniden
Bir kaldırım dikişinde unutulmuş ayakkabı
Bir lambanın altında dağılmış ruj izi
Yürüyorum
Sonbahar demek
Yaprağın düşmesi demek değil
Koca bir yazın
Sıcak ve kavgalı
Akrep gibi sokan günleri
Bitirmek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!