Mustafa Yılmaz 4 Şiirleri - Şair Mustafa ...

Kalın bir duvar,
Yüksek,
Kaygan
Ve
Tırtıllı bir sıva ile
Geçmiş zaman,

Yokluğun hep yalnızlığımı çoğalttı.
gün geldi sadece düş kurmak için çaba sarf ettim, gün gün geldi umutlarımı yitirdim, gün geldi umutsuz yaşanamayacağını anladım ve sadece özenerek seni düşündüm.

Kaybedilmiş o kadar çok yaşam kesitim vardı ki, ansızın gidenlerin peşinden yoruldu.
Oysa yokluğun hep yalnızlığımla çoğaldı

Unutmak nasıl zor bir kalp atışındaki sebeptir ki?
Belki de farkında olmaksızın sebebi bilinen bir kararla uğraş gerektirir.
Unutmak, başarıp hatırlamakla geçecek zamanlardaki varlık mücadelesiydi belki de?
Veya çaresizlikti yalnızlık olgusunun öne çıkması ile?

Öyle bir andır ki hatırlamak geçmişin birkaç karesinin ömür sonuna kadar saklama gayreti veya özel düşünceleridir insanın?

Sevmek ve sevilmekle yaşamda tutunabildiğim anlar.
Önemli olan sevgili, verdiğin huzur ve mutlukları geri alamamandı.

Ne garip değil mi, yaşamımızda beraber güldüğümüz anlar vardı, birbirimize ağladığımız zamanlara rağmen.
Belki de geçici maskeler takınarak karakter yapımızı değiştirmeye çalıştığımız anlar vardı?
Bunlara rağmen senin gidişin çok nankörce riyalarla karışarak yaşanılan zamanlara rağmen sevginin kutsal anlarını sakladık içimizde?

Yaşanmışlığın bedensel terkler bırakan okunuşu ile
baş başa kalmaktı evin içinde var olmaya çalıştım. uzakların en yakınındaymış gibi hayal kurmaktı düş kurmak ile.

Mustafa yılmaz

Bazen sessizlik sonrası öyle bir gürültü kopar ki yüreğimden, kıvrılır kalır an ve an.kendi kendine konuşmalar sorasıdır aslında düşleri darmadağın yapan, oysa sevgi kırıkları dağılır tüm bedenin cidarlarına , oysa yalnızlığın düşleri yığılır düşünce gırdapların ile oysa tek şey vardır değişmeyen, an ve an sevgi dolaşımları.
bedensel titreyişlerdir aslında kendinden korkarak nefes aldığın, anlatılamayan aslında sevgi bütünleridir kendi yalnızlığına dolanan..
Mustafa yılmaz

Bir karanlık hikayeydi ortasına düştüğüm.Aslında yarınlardan bahsediyordu okumak istemediğim cümleler.
Küskündüm kendime,sevmenin girdabında dönmekti korktuğum, yarınsız düşlerdi ürktüğüm, sonra özveri kaynaktı sözler vardı, aklımda tutmak için çırpındığım.

Gecenin sesinde fırlarcasına kulaklarıma doluşan cümlelerdi, bir ertesi gün koşuşturarak peşinde koşacağım yaşamın bu kısmıydı aslına merak içinde dalışlarla beynimde sanki obruk çukurları açılıyordu.
sevmek, vazgeçemeyeceğin zamanların içinde korkusuzca peşine düşeceğin aklında ne varsa sanki hepsi birlik olmuş bir düş veya düşman olmuşcasına ardı arkası bulunamaz diye kendi dişlerimi sıkarak bir kaç kelimeden korkar olmuştum.

Hayatımı eskiten düşler, çoğunda gidenlerin ardından kendi kendime mırıldandığım zamanların etkisiydi…
Anıların içinde birbirine zıt düşüncelerle zorlamasına nefes almalarımdı asıl öfkelenmelerimde içimden fırlayan düş yorgunluğuydu çoğu zaman bezginlik zamanları yaratan…

Öfke ve ardından doluşan bedensel ve ruhsal bozukluklarla kendimi bu günlere taşırken, artık yorgun düşüncelerin yarattığı bedensel yorgunluk idi çoğu zaman umutsuzluğa düşüp bezginlik hisleri yoğunluğuydu art arda gelen ruhsal sarsıntılar…
Belki de bunların en yoğun etkisi bezginlikti… Çok şeyin önemini yitirdiği garip bir sahipsizlik duygusunun sebep olduğu vazgeçişler…

Sana dokunmak, sana bakmak, kapanmak üzere olan gözlerine son bir defa daha konuşmak istiyorum...

Yaşam senle bende kısa kaldı, sen kendini benden kaçırmaya bakışlarımı gözlerinden çekmeye çalışırken, kırılgan ve kısık sesinle son defa bana konuşmak isterken aniden yavaşlayan sesinle, dağılan bakışlarınla, son sözlerini bana söylemeye çalışırken, benimse nefesim titriyordu...

Kısık ve titrek, belki de biraz umutsuz veya karanlığın güneşe özlemini andıran bir ricacı sesle, söylediğin cümleyi hatırlıyorum şimdilerin karamsar ve güneşe hasret yollarında...

Yaşamın ardında kalan yıllardı aslında ezberlediğim isminle.
Bir gün mutlaka sesim düşünce duylarına
Yaşamın ardında kalan yıllardı aslında ezberlediğim isminle.
An be an anılarla sürtünürken hayata,
geride kalan sadece saygıya dair nefes almalar oluyordu.